Refah devleti anlayışı ve refah devleti ülkelerindeki vergi politikaları

18. yüzyılın sonları ve 19. yüzyılın başları insanlık tarihi açısından önemli olaylara sahiptir. Fransız İhtilali, ulus devletlerin yıkılmaya başlamasına ve yerine yeni devletlerin kurulmasına sebep olmuştur. İlerleyen zamanda Sanayi Devrimi ile birlikte süreç hızlanmıştır. Sanayi devriminin yaşanmasının ardından üretim hızlanmıştır. Makineleşme ile de emek gücüne olan ihtiyaç azalmıştır. Bunun sonucunda da işsizlik oranlarında artışlar meydana gelmiştir. Söz konusu işsiz kesimin varlığı sermayenin emek üzerindeki baskısını arttırmıştır. Çalışanların düşük ücret ve içinde bulunduklar zor koşullar sebebiyle devletler çalışan kesimin koşullarının iyileştirilmesi, çalışmayan kesimlerin ise hayatlarını idame ettirebilmeleri için bir takım sosyal haklar tanımıştır. Bu da günümüz refah devletlerinin oluşmasında atılan ilk adımlardan biridir. 1929 büyük buhranı ekonomi tarihinde yeni bir sayfanın açılmasına sebep olmuştur. Söz konusu krize kadar kabul görmüş ve uygulanmış olan liberal ekonomi teorisi krize çare olamamıştır. Böylece o dönemin önemli iktisatçılarından olan J.M.Keynes'in de ifade ettiği gibi devletin piyasadan uzak durmaması ve ekonomiye müdahil olması gerektiği tezi kabul görmeye başlamıştır. Bu bağlamda devlet ekonomide daha fazla aktif olarak yer almıştır. Ekonomide özel kesimin yanında kamu kesiminin de varlığı piyasa dengesini emeğin lehine değiştirmiştir. Çalışanlara verilen sosyal haklar çalışma ve yaşam koşullarını daha iyi hale getirmiştir. İkinci Dünya Savaşından sonra da refah devletine olan ihtiyaç daha da artmıştır. Refah devleti 1945-1970 yılları arasında da altın çağını yaşamıştır. Fakat 1970'li yıllarda yaşanan petrol krizi ve diğer ekonomik sorunlar Keynesyen politikaların sarsılmasına sebep olmuştur. Ardından bütün dünyaya yayılan küreselleşme ile beraber müdahaleci devlet anlayışı zarar görmüştür. Bunun sonucunda da refah devleti anlayışı önemli ölçüde törpülenmiş ve değişim göstermiştir. Anahtar Kelimeler: Refah Devleti, Vergi Politikaları, Sosyal Hizmetler.