Relationship between remote work and productivity: Exploring the mediating role of job satisfaction and the moderating influence of digital competence

Bu araştırma, uzaktan çalışma uygulamaları ile personel iş verimliliği arasındaki çok boyutlu ilişkiyi sistematik bir yaklaşımla incelemekte olup, iş tatminini aracı değişken, dijital yetkinliği ise düzenleyici değişken olarak konumlandırmaktadır. Çalışma kapsamında, iş tatmininin uzaktan çalışan personelin performansı üzerindeki etkisi ve dijital yetkinlik düzeyinin bu etkileşimi nasıl şekillendirdiği sorularına yanıt aramaktıdır. Araştırma verileri, İstanbul ilinde uzaktan çalışma modeli benimseyen 241 katılımcıdan toplanmış olup, veri analizinde Smart PLS 4.0 yazılımı tercih edilmiştir. Analiz sonuçları, dijital okuryazarlık ile bağlamsal verimlilik, iş tatmini ile bağlamsal verimlilik, uzaktan çalışma örgütsel desteği ile bağlamsal verimlilik arasında istatistiksel olarak anlamlı ve pozitif yönlü doğrudan ilişkilerin varlığını ortaya koyarken, uzaktan çalışmanın duygusal tepkisi ile iş tatmini arasında negatif yönlü bir korelasyon tespit edilmiş, ancak uzaktan çalışmanın duygusal tepkisi ile bağlamsal verimlilik arasında istatistiksel olarak anlamlı bir doğrudan ilişki bulunamamıştır. Aracılık analizi bulgularına göre, uzaktan çalışmanın duygusal tepkisi ile bağlamsal verimlilik arasındaki ilişkide iş tatmininin tam aracılık rolü üstlendiği belirlenirken, örgütsel destek ve uzaktan çalışma ile bağlamsal verimlilik arasındaki ilişkide iş tatmininin kısmi aracılık etkisi gözlemlenmiştir. Düzenleyici etki analizleri neticesinde, uzaktan çalışma örgütsel desteği ile bağlamsal verimlilik arasındaki ilişkinin dijital okuryazarlık düzeyi tarafından anlamlı şekilde düzenlendiği tespit edilmiş, bununla birlikte bağlamsal verimlilik ile duygusal tepki arasındaki etkileşimde dijital okuryazarlığın düzenleyici bir rol oynamadığı belirlenmiştir.