Obez diyabetik olmayan ve diyabetik hastalarda serum magnezyum düzeyi ve insülin direnci arasındaki ilişkinin incelenmesi

Giriş ve Amaç: Tip 2 diabetes mellitus (T2DM) ve obezite kalıtsal ve çevresel faktörler arasındaki etkileşimler de dahil olmak üzere multifaktöriyel hastalıklardır. Bu iki hastalık arasında paylaşılan bir ortak bir özelliği, insülin direnci varlığıdır. Magnezyum (Mg+2), glikoz homeostazında önemli bir rol oynamaktadır. Çalışmada, obez diyabetik olmayan kişilerde ve obez T2DM hastalarda serum Mg düzeyleri ile insülin direnci arasındaki ilişkiyi değerlendirmek ve daha sonra kontrollerle karşılaştırmaktır. Hastalar ve Yöntemler: Bu çalışma, hem cinsiyet hem de yaş aralığı (20-70) arasında değişen 120 kişiden oluşmaktadır. Kişiler dört gruba ayrıldı: Grup I, kontrol olarak 30 sağlıklı bireyi kapsamıştır. Grup II 30 obez diyabetik olmayan bireyden oluşmuştur. Grup III hastalığın öyküsü bir yıldan az olan 30 obez T2DM hastasını ve grup IV'te hastalığın öyküsü beş yıldan fazla olan 30 obez T2DM'yi kapsımıştır. Serum Mg, açlık glikozu, açlık insülin, açlık lipidleri ve kreatin ölçüldü, VKI ve HOMA-IR hesaplanmıştır. Bulgular: Serum Mg düzeyi grup IV'de (1,72±0,1 mg/dl) olup grup I'e (2,07±0,1 mg/dl) göre anlamlı derecede azalmış iken (p <0.05), serum Mg düzeyi grup I'e göre Grup II ve III'de (1,98 ± 0,2 mg/dl) hafifçe azalmıştır. Hesaplanan HOMA-IR, grup I'e (1,03±0,3) kıyasen grup IV'de (7,9±7,0) (p <0,05) önemli derecede artmıştır. Ayrıca grup III (4,99±4,1) ile grup II (2,82±2,3) arasında de anlamlı şekilde fark bulunmuştur (p <0,05). Sonuçlar: Obez T2DM hastalarında ve diyabetik olmayan obezlerde serum Mg düzeyleri düşük bulunmuştur. Obez T2DM hastalarında özellikle yaşlı hastalarda serum Mg düzeyini düzenli olarak ölçmenizi öneririz ve takviyeye ihtiyaç duyan hastalar düşünülmelidir.