Representación de la mujer en la novela Española contemporánea escrita por mujeres

Bu çalışma, İspanya'nın demokrasiye geçiş dönemi olan 80'li yıllardan günümüze kadın yazarlar tarafından yazılmış çağdaş İspanyol romanında kadın öznenin kurgulanma ve temsil edilme biçimlerini, yapısalcılık sonrası feminist edebiyat eleştirisi kuramı ışığında incelemeyi hedefler. Her on yıllık dönem için, ait olduğu dönemi temsil ettiği düşünülen dört roman seçilmiştir. İnceleme nesnesi romanlar sırasıyla; Almudena Grandes tarafından yazılan Las edades de Lulú, Lucía Etxebarria tarafından yazılan Beatriz y los cuerpos celestes, Carmen Amoraga tarafından yazılan Algo tan parecido al amor ve Rosa Montero tarafından yazılan La carne adlı eserlerdir. Çözümlemenin odak noktasını birinci romanda Lulú; ikinci romanda Beatriz; üçüncü romanda Ana, Amparo ve Silvana; dördüncü romanda Soledad adlı kadın baş karakterler oluşturmaktadır. Bu araştırmanın amacı, bu karakterler aracılığıyla, adı geçen metinlerde kullanılan dilin, yapısalcılık sonrası feminist kuramsal söyleminde önerilen kadın özne kurgusu ve cinsiyet söylemiyle ne ölçüde örtüştüğü ve/ veya ayrıştığı sorusuna tematik ve biçimsel olarak cevap bulmaktır. Çalışmada incelenecek metinler, konuları ve biçimleri açısından, İspanya'da demokrasiye geçilen 80'li yıllardan günümüze siyasi, kültürel ve edebi arka planla ilişkilendirilmektedir. Sonuç olarak, Batı düşünce sisteminin dayandığı ikili karşıtlıkların güçlü tarafında yer alan erilin, dilde de baskın taraf olmasından, kadının dilde cinsel bir özne olarak temsilini imkansız kıldığı; kadının dilde kendini erkeğin ötekisi olarak kurmak zorunda kaldığı; ancak, eril dili bozguna uğratmanın mümkün olduğu; inceleme nesnesi romanların, kadın öznenin temsiline olanak tanıyan bir dilin yokluğuna ve böyle bir dile olan ihtiyaca dikkat çektiği görülmektedir. Anahtar Kelimeler: Çağdaş Dönem İspanyol Romanı, Kadın Özne, Cinsiyet, Kadın Yazar, Yapısalcılık Sonrası Feminist Eleştiri