Reşat Nuri Güntekin`in romanlarında aşk ilişkileri

Reşat Nuri Güntekin'in Romanlarında Aşk lişkileri?Beyhan Uygun AytemizBu çalışmada, ?Millû edebiyat?ın kurucularından biri olarak kabul edilenReşat Nuri Güntekin'in (1889-1956) ?duygusal romanları? odağa alınmaktadır.Bu bağlamda, yazarın Harabelerin Çiçeği (1918), Gizli El (1920), Çalıkuşu(1922), Damga (1924), Dudaktan Kalbe (1925), Akşam Güneşi (1926), BirKadın Düşmanı (1927), Eski Hastalık (1938) ve Ateş Gecesi (1942) başlıklıromanları aşk ilişkilerinin temsili açısından incelenmiştir. Tezde özellikle,Güntekin'in romanlarında ana karakterlerin ve anlatıcıların bakış açısındansunulan bireysel değer sistemleri ve aşk ilişkileri sorgulanmıştır. Bu karakterlerinkişilik özelliklerinin, tipik narsisistik örgütlenmeyle belirlendiği gözlemlenmiştir.Güntekin, benmerkezci, bencil ve sürekli olarak hayran olunma ihtiyacı duyankarakterler yaratma konusunda tutarlılık sergiler. Karakterlerin, çevrelerindekihemen herkesle eşduyum kurma konusundaki yetersizlikleri, sağlıksız çocuklukdeneyimlerinden ve yetersiz ebeveyn ilişkilerinden kaynaklanmaktadır.Kendiliğin romanlarda bu şekilde kurgulanması, aşk ve diğer kişisel ilişkilerininyanı sıra, çoğu zaman bir sürgün yeri olarak betimlenen Anadolu'nun temsilinide biçimlendirir. Bununla birlikte, aşkın deneyimlenmesi konusunda kadınkarakterler ile erkek karakterler özelinde önemli farklılıklar gözlemlenmektedir.Yazarın erkek karakterleri âşık olma yetisine sahipken kadın karakterleri âşıkolamazlar. Bu, romanların sonunda potansiyel âşıkların ayrılmasıyla sonuçlanır.Böylelikle, tipik duygusal romanın geleneksel yapısı dönüştürülmüş olur.Anahtar kelimeler: Millû edebiyat, duygusal romanlar, narsisizmkendilik.