Hibrit rejimlerin dayanıklılığı ve değişkenliği: Türkiye ve Macaristan

Hibrit rejimlerle ilgili mevcut literatür, ağırlıklı olarak sabit bir kavramsallaştırma ile çeşitli ülkelerin istikrarsız hibrit formlarının dönüşüm sürecine odaklanmaktadır. Literatürün bir kısmı hibrit rejimlerin istikrar ve dayanıklılığını kabul etse de, bu dayanıklılığın doğası çok az dikkat çekmiştir ve daha derin ve detaylı bir gözlem gerektirmektedir. Bu araştırma esas olarak hibrit rejimlerin istikrarlı ve dayanıklı rejimler/yönetimler kurmak için ulusal ve uluslararası ekonomik yapıları nasıl kullandığını ele alarak mevcut literatüre katkıda bulunmaktadır. Ayrıca mevcut araştırma, hibrit rejim spektrumunun mevcut literatürdeki sabit bir kavramsallaştırma yerine esnek olduğunu, bu rejimlerin hibrit olarak kalırken farklı ulusal ve uluslararası teşviklerle hibrit özelliklerini değiştirebildiklerini ve bunun da çeşitli siyasi ve ekonomik durumlara karşı dayanıklılıklarına katkıda bulunduğunu göstermektedir. Üçüncü olarak, bu araştırma rejim özelliklerinin hibrit rejimlerin dış politika kararlarını ve duruşlarını nasıl etkilediğini araştırarak bu rejimlerin uluslararası politikada kendilerini nasıl konumlandırdıklarını ortaya koymaktadır. Son olarak, bu araştırma, üçüncü tarafların bu rejimlerin özelliklerini nasıl değiştirebileceğini göstermek için uluslararası örgütlerin hibrit rejimlerin doğası üzerindeki olası etkilerini gözlemlemektedir. Bu katkılar, Türkiye'deki AKP hükümeti ile Macaristan'daki FIDESZ-KDNP hükümeti örneklerini karşılaştırarak yapılmaktadır. Türkiye'de Recep Tayyip Erdoğan, Macaristan'da ise Victor Orban liderliğindeki bu partiler, ülkelerinin demokrasi tarihlerindeki tüm parti ve liderlerden daha uzun süre hükümette kalmışlardır. Bu hükümetler Batılı güçlerle olan tarihsel, siyasi ve ekonomik ilişkileri sayesinde kendilerini liberal demokratik bir dünyada konumlandırmış olsalar da, ülke içinde sergiledikleri otoriter eğilimler ve Rusya ve Çin gibi otoriter güçlerle olan yakın bağları sayesinde hibrit rejimler olarak varlıklarını sürdürmüşlerdir. Dolayısıyla bu araştırma, bu ülkelerin ne liberal demokrasiye ne de konsolide otokrasiye geçmeden hibrit kalmalarının nedenini ve bunu istikrarlı ve dirençli bir rejim kurmak için nasıl kullandıklarını anlamayı amaçlamaktadır. Araştırmanın bulguları, bu hükümetlerin hibrit yapıları sayesinde esnek politika uygulamaları ve müdahaleleri ile farklı siyasi, ekonomik ve uluslararası koşullar karşısında dirençli kalabildiklerini göstermektedir. Ayrıca bulgular, dış politika yönelimlerinin bu hükümetlerin hibritliklerini ve uluslararası sistemdeki konumlarını yansıttığını da göstermektedir. Son olarak, bulgular Türkiye ve Macaristan arasındaki gözlemlenen AB üyeliği farkının, vakaların hibrit esnekliğini önemli ölçüde etkilediğini göstermektedir.