Retinal ven okluzyonu geçiren hastalarda görsel prognozu etkileyen faktörler

Amaç: Retinal ven oklüzyonu geçiren hastalarda tedavi sonrası sonuç görme seviyesinin önceden tahmin edilmesine dayanarak tedavinin planlanması veya gereksiz tedavilerin önüne geçilmesi. Gereç ve Yöntem: Çalışmada retinal ven oklüzyonu tanısıyla Karadeniz Teknik Üniversitesi Tıp Fakültesi Göz Hastalıkları Anabilim Dalı Retina biriminde 2015 ile 2021 yılları arasında takip edilen hastaların dosyaları retrospektif olarak incelendi. Retinal ven tıkanıklığı tanısı fundus muayenesi, fundus floresein anjiografi (FFA) ve optik koherens tomografi (OKT) yardımı ile konuldu. Retinal ven tıkanıklığı tanısı konulan 180 olgunun 180 gözüne ait kayıtlar incelendi. Hastalara spektral domain OKT(RTVue, Optovue, Inc., Fremont, CA) çekilerek başlangıç ve son santral retinal kalınlık, vitreoretinal arayüz bozuklukları, elipsoid zonun durumu, retina katmanlarında morfolojik bozukluk (DRIL), makülar ve subretinal ödem durumu ve mevcut ödemintipi(kistoid,diffüz) değerlendirildi. Ultra geniş alan FFA (Optos, California, Optos PLC, Dunfermline, UK) çekilerek iskemi varlığı, iskemik indeks, foveal avasküler zonda bozulma ve optik disk çapları değerlendirildi. OKT ile vitreoretinal arayüzde bulunan patolojiler değerlendirildi. OKT ile ayrıca DRIL varlığı, elipsoid zonun durumu ve seröz retina dekolmanı varlığı verileri de değerlendirildi. EZ fovea merkezli 1mm alanda değerlendirildi ve sağlam veya bozuk olarak sınıflandırıldı. Çalışmanın amacına uygun olarak hastalar görmesi azalanlar, değişmeyenler ve artanlar olarak gruplandırıldı ve diğer parametrelerle olan ilişkilerini incelendi. En iyi düzeltilmiş görme keskinliği (EİDGK) ile diğer parametrelerin korelasyon analizleri yapıldı. Hastaların cinsiyetleri ile diğer parametreler arasındaki ilişkileri incelendi. Son olarak da OKT verilerininkendi içindeki değişimleri ve uygulanan tedavilere göre değişimleri incelendi. Bulgular: Hastaların 94'ü(%52,2) kadın, 86'sı(%47,8) erkek olup ortalama yaş 67,32 ± 10,7 idi. Hastaların ortalama takip süresi 48,3±27,6 aydı. 123(%68,3) hastada ven dal 3 tıkanıklığı görülürken 57(%31,7) hastada santral retinal ven tıkanıklığı olduğu görüldü. RVDT hastalarından 64 hasta(52,0%) iskemik tip iken 59 hasta(48,0%) non-iskemik tipteydi. SRVT hastalarının ise 35'i(61,4%) iskemik tip iken 22'si(38,6%) non-iskemik tipti. Santral maküla kalınlığı ilk vizitte ortalama 437,9±272,8 µm iken son vizitte 283,6±143,4 µm idi. Tüm hastaların iskemik indeksi ortalama 0,3±0,24(0-0,93) iken RDVT geçirenlerde 0,273(0-0,93), SRVT geçirenlerde ise 0,253(0-0,85) idi. 43(%23,9) hastada ERM, 1(%0,6) hastada VMT, 1(%0,6) hastada ERM+VMT izlenirken 135(%75,0) hastada herhangi bir arayüzey bozukluğu izlenmedi. 76(%40,6) hastada elipsoid zon seçilebilirken 104(%57,8) hastada seçilemedi. 107(%59,4) hastada DRIL mevcut iken 73(%40,6) hastada DRIL izlenmedi. Makülar ödem 119(%66,1) hastada mevcut iken 61(%33,9) hastada izlenmedi. 57(%31,2) hastada kistoid tipte maküler ödem mevcutken, 62(%34,4) hastada diffüz tipte maküler ödem mevcuttu.Seröz maküla dekolmanı ise 87(%48,3) hastada mevcuttu ancak 93(%51,7) hastada görülmedi. 44 (%24,5) hasta herhangi bir enjeksiyon tedavisi almazken, 27 (%15,0) hasta sadece steroid enjeksiyonu (subtenon triamsinolon veya ozurdex), 63 (%35,0) hasta sadece anti-VEGF tedavi ve 46 (%25,5) hasta hem steroid hem de anti-VEGF enjeksiyon tedavisi aldı. EİDGK 68(%37,7) hastada azaldı, 28 hastada(%15,6) değişmedi ve 84 hastada(%46,7) arttı. Tutulum olan gözde ilk vizitte ortalama EİDGK 0,92±0,77 logmar iken, son vizit EİDGK 0,91±0,93 logmar idi. Sonuç: Başvuru anında ölçülen santral maküler kalınlık değerinin düşük olması ve diffüz tip yerine kistoid tip maküler ödemin mevcut olması son vizit EİDGK tahmininde iyi prognoz açısından iyi birer gösterge olabilir. Anahtar kelimeler: Retinal Ven Oklüzyonu, OKT biyobelirteçleri, İskemik İndeks, Anti-VEGF