2000 li yılların ilk 10 senesinde Türk Milliyetçiliğinde yükselen ırkçı paradigma: Kürt istilası söylemi

Bu tez, 2000?li yıllarda Türk milliyetçiliği içerisinde yükselen ırkçı pratikler çerçevesinde ?Kürt istilası? söylemini incelemektedir. Erken cumhuriyet döneminden 2000?lere kadar Kürt kimliğine karşı inkar politikası yürüten Türk milliyetçiliğinin Kürtlere bakışı son dönemde değişim geçirmiştir. Bu dönüşüm, Türkiye?nin hemen yanıbaşında bağımsız bir Kürt otoritesinin varlığını mümkün kılan Amerika Birleşik Devletleri?nin Irak?a müdahalesi, Türkiye?nin Avrupa Birliği ile uyum sürecinde yapılan reformlar, büyüyen Kürt muhalefeti ve Güneydoğu?da otuz yıldır devam eden düşük yoğunluklu savaş gibi konjonktürel koşullara bağlı olarak gerçekleşmiştir. Önceki dönemlerin aksine, bu dönemde Kürt kimliği kamu oyunda dile getirilen bir realite haline gelmiştir. Ancak, bu yeni dönemde, ayrı bir etnik grup olarak tanınan Kürtler, aynı zamanda, Cumhuriyetin geleceğini tehdit eden bir unsur olarak kodlanmıştır. Kürt nüfusunun Türk nüfusuna oranla çok daha fazla arttığı iddiası ve bunun bilinçli bir ?istila? politikası olduğu inancı toplumdaki tehdit algısının güçlenmesine katkıda bulunmuştur.?Kürt istilası? söylemini benimseyen birtakım köşe yazarları, Türksolu dergisi ve Türkçü Toplumcu Budun Derneği ırkçı söylemlerini meşru kılmak için bu iddiaları argüman olarak kullanmıştır.Böylelikle, Kürt nüfus artışı temelinde yaratılan tehdit algısı Kürt varlığını sorunsallaştıran ırkçı bir dalganın kuvvetlenmesine zemin hazırlamıştır.