Rituksimab ile tedavi edilen primer membranöz nefropatili hastaların klinik, biyokimyasal ve patolojik özellikleri

Giriş: Membranöz nefropati (MN) diyabetik olmayan erişkinlerde en sık görülen glomerülonefrittir. Primer MN'de fosfolipaz-A2-reseptörüne (PLA2R) karşı gelişen otoantikor patogenezde rol alır. Bu çalışmada diğer immünsüpresif tedavilere dirençli primer MN'li hastalarda selektif B hücre blokajı sağlayan rituksimabın (RTX) etkisi incelendi. Materyal – Metod: Bu retrospektif çalışmaya nefrotik düzeyde proteinürisi ve biyopsi ile kanıtlı MN'si olan 48 hasta alındı. Tüm hastalar kortikosteroid, kalsinörin inhibitörleri veya mikofenolik asit türevlerini en az altı ay kullanmış nüks veya tedaviye refrakter hastalarından oluşmaktaydı. Hastalara en az 2 doz 375 mg/m2 RTX verilerek proteinüri ve serum albümin düzeyleri başlangıçta ve sırasıyla 3,6,12,18 ve 24. ayda kaydedildi. Bulgular: Çalışmadaki hastaların 27'si (% 56.3) erkekti. Yaş ortalaması 45.3±17.2 yıl idi. Serum anti-fosfolipaz-A2-reseptör (anti-PLA2R) antikoru bakılan 31 hastadan 23'ünde (% 74) pozitif saptandı. Hastaların RTX tedavisi sonrası proteinürilerinde 3,6,12,18 ve 24. ayda RTX öncesine göre anlamlı (p ˂ 0.05) düşüş gözlendi. RTX tedavi öncesi proteinüri ortalama 7±3,5 g/ gün iken en belirgin olarak 12. ayda 2,6±2,4 g/güne düştü. RTX tedavisi sonrası 3,6,12,18,24. ayda albümin değeri RTX öncesine göre anlamlı olarak (p ˂ 0.05) arttı. Tedavi öncesi ortalama albümin değeri 2,97±0,76 g/dl iken; RTX sonrası en belirgin 12. ayda 3,88±0,67 g/dl saptandı. Sonuç: Rituksimab tedavisi; diğer immünsüpresif tedavilere dirençli ve nüks eden primer MN tanılı hastalarda etkilidir.