Roma İmparatorluğu'nun ikinci kurucusu: İmparator I. ıustınıanus

Anastasius'un ölümünün ardından Constantinopolis'in politik atmosferinde Iustinus'un hasbelkader imparator olması ile bir balkan köyünde dünyaya gelen Iustinianus'un mütevazi hayatı, Geç Antikçağın en iddialı imparatoru olarak nitelendirilmesine uzanmıştır. Iustinianus'un amacı, atalarından miras aldığı imperiumun otoritesini yeniden tesis ederek Roma kontrolünden çıkmış toprakları yeniden fethetmek ve güçlü bir imparatorluk tesis etmekti. Her ne kadar tahta çıkışı rakipsiz gerçekleşse de Constantinopolis ve taşrada tüm ayrıcalıklara sahip aristokratlar nazarında meşru bir otorite olarak tanınmamıştı. İktidarını bu nüfuz sahibi aristokratlara kabul ettirebilmek için kapsamlı reform ve propaganda faaliyeti yürürlüğe koymuştur. Iustinianus'un imparatorluk misyonu Roma'nın pagan gücü ile Hristiyanlığı uzlaştırarak Constantinopolis'te Hristiyan Roma İmparatorluğu'nu kurmaya dayanmaktadır. Tüm emperyal hırsları gün yüzüne çıkaran bu teori; İmparatorluk, Kilise ve Hukuk birliğinden oluşmaktadır. İlahi ve dünyevi otoritenin birliğini simgeleyen Roma Hukuku, imparatorluğu tüm ihtişamıyla geri getirmeye kararlı imparatorun iradesinin bir uzantısıdır. Askeri güç ile kanun gücünü eşit tutması, hem aristokratlar hem de batı kanadını parselleyen Barbar Krallıkların otoritelerine bir darbe niteliğindedir. Böylece Iustinianus tüm emperyal hırsları, Constantinopolis'te tekrar canlandırabilmiştir.