Romantik ilişkilerde bağlanma stilleri ve aldatmaya niyeti arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu çalışmada, genç yetişkin ve yetişkinlerin romantik ilişkilerinde bağlanma stilleri ve aldatmaya yönelik niyet arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Bu amaçla genç yetişkin ve yetişkinlerin romantik ilişkilerinde bağlanma stilleri ve aldatmaya yönelik niyetlerinin cinsiyet, yaş, ilişki türü, ilişki süresi, anne-baba tutumu, gelir düzeyi, anne-baba birlikteliği, aldatma geçmişi gibi değişkenler arasındaki ilişkiye bakılmıştır. Araştırma ilişkisel tarama modelindedir. Çalışma grubunu 18-65 yaş aralığında, romantik ilişkisi olan/son 6 ay içerisinde romantik ilişkisi olmuş 400 (322 Kadın, 78 Erkek) kişi oluşturmaktadır. Araştırmanın verileri Kişisel Bilgi Formu, Üç Boyutlu Bağlanma Stilleri Ölçeği ve Aldatmaya Yönelik Niyet Ölçeği ile toplanmıştır. Verilerin analizi için Pearson Korelasyon Testi ve Çok Değişkenli Varyans Analizi (MANOVA) kullanılmıştır. Bu araştırmada varyans homojenliğinin sağlandığı analizlerde LSD testi, sağlanamadığı analizlerde Tamhane ya da Dunnet testi kullanılmıştır. Yapılan analizler sonucunda katılımcıların bağlanma stilleri ve aldatmaya yönelik niyetleri arasında anlamlı bir ilişki olduğu bulunmuştur. Bu ilişki bağlanma stilleri arasında ve kaçınan bağlanma stili ile aldatmaya yönelik niyet arasındadır. Bağlanma stilleri ve aldatmaya yönelik niyetin demografik değişkenlerden; yaş, ilişki süresi, ilişki türü, anne-baba tutumu ve aldatma geçmişi ile farklılık gösterdiği, ancak; cinsiyet, gelir düzeyi, anne-baba birlikteliği gibi değişkenlerle farklılık göstermediği bulunmuştur.