Russia's alignment strategies in Eurasia: Theoretical evaluations

Son yıllarda Rusya'nın büyük güç olarak yeniden yükselişi, uluslararası ilişkiler araştırmacıları için bir ilgi odağı haline gelmiştir. ABD ve Çin gibi diğer büyük güçlere göre ulusal güç kapasitesinde bir düşüş yaşamasına rağmen Rusya'nın askeri güç projeksiyonları ve diplomatik etkinliği çerçevesinde uluslararası güvenlik alanındaki rolünü önemli ölçüde arttırdığı görülmektedir. Bu bakımdan, Rusya'nın yeniden yükselişinin dinamiklerini kavrayabilmek için ulusal güç kapasitesinden ziyade, Rus dış politikası ve dış ilişkilerine odaklanmak gerekmektedir. Askeri ittifaklar ve diğer ittifak düzenlemeleri, Rusya'nın güvenlik hedeflerini bölgesel ve küresel çıkarlarını paylaşan diğer önemli güçlerle işbirliği vasıtasıyla gerçekleştirmesi açısından Rus dış politikasında merkezi bir rol oynamaktadır. Bu tez çalışması, Rusya'nın Avrasya'daki ittifak stratejileri üzerine teorik bir analiz sunmakta ve bu bağlamda öncelikle Rusya'nın Kolektif Güvenlik Anlaşması Örgütü (KGAÖ) ve Şanghay İşbirliği Örgütü (ŞİÖ) üyeleri ile ilişkilerine odaklanmaktadır. Çalışmanın iddiasına göre Rusya, "küçük güç" seviyesindeki eski Sovyet ülkeleri ile asimetrik bir askeri ittifak oluşturma konusunda her zaman istekli olmuş; ancak Çin ve Hindistan gibi büyük Asya devletleriyle kurulabilecek simetrik bir askeri ittifaktan kaçınmıştır. Rusya, büyük güçlerle daha esnek güvenlik işbirliği düzenlemelerini tercih etmiştir. Faklı özellikler taşıyan ittifak örnekleri, ittifak oluşumlarını açıklamaya yönelik farklı realist yaklaşımlardan faydalanarak analiz edilmektedir. Rusya'nın eski Sovyet coğrafyasındaki ittifak stratejileri ve askeri projeksiyonları incelenirken, çalışma tehdit dengesi ve toplu dengeleme teorilerine referansta bulunmaktadır. Diğer taraftan araştırma Rusya'nın ŞİÖ üyeleriyle ilişkilerini analiz ederken, yumuşak dengeleme perspektifine ve Moskova'nın diğer Asya ülkeleriyle kurduğu esnek ve pragmatik ittifaklara odaklanmaktadır. Tez çalışması ayrıca, Rusya'nın genel ittifak stratejisinin, Rusya'nın büyük güç statüsünün korunmasına ve Moskova'nın tanımladığı anlamda "çok kutuplu" bir dünyanın kurulmasına nasıl katkıda bulunabileceğini de tartışmaktadır.