Sağlık çalışanlarında duygusal körelme ile empati ilişkisi

Sağlık hizmetleri veren kurumları dinamik bir yapıya sahip olduğu için, sağlık çalışanları da yoğun çalışma temposu içerisindedir. Çalışma ortamında ki sürekli değişkenler (hastalar, hasta yakınları ve durumlarının değişiklik göstermesi) bu temponun başlıca nedenidir. Bu çalışma temposu içerisinde sağlık çalışanları duygusal deformasyon (tükenmişlik, duygusal körelme, örgütsel bağlılığın zayıflaması gibi psikolojik temele dayanabilen ruh hali değişimleri olarak sayılabilir) gösterebilir. Bu çalışma, örgüt psikolojisi açısından alan yazın taraması yöntemi kullanılarak hazırlanmıştır. Çalışma üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde tükenmişlik ve tükenmişliğin alt boyutu olarak değerlendirilebilen duygusal körelme kavramlarını sağlık çalışanları noktasından ele alınmıştır. İkinci bölümde empati kavramı işlenmiş ve üçüncü bölümde de sağlık çalışanlarında empati ve duygusal körelmenin etkileri üzerinde durulmuştur. Çalışma sonucuna göre, empati becerisine sahip sağlık çalışanları hasta, hasta yakınları ve çalışma arkadaşları ile sağlıklı ve etkili bir iletişim kurabilirler. Ancak duygusal körelme yaşayan çalışanların, empati kurabilme becerilerinin düşebileceği görülmüştür. Buna bağlı olarak da çalışanların etkili ve verimli iletişim kurabilmeleri olanaksızlaşır. Çalışanın işine ilgisi azalır ve çalışma performansı da düşer. Sağlık çalışanlarının görevleri gereğince empati kurabilme becerisine sahip olmaları oldukça önemlidir. Eğer duygusal körelme yaşarlarsa, empati kurabilmeleri oldukça zorlaşır ve bu doğrudan verdikleri sağlık hizmeti kalitesini düşürür.