Sağlık çalışanlarının iş yükü algısı ve hizmet kalite algısı arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmada, sağlık çalışanlarının iş yükü algısı ile hizmet kalite algısı arasındaki ilişki incelenmiştir. Nicel yöntemle ilişkisel tarama modeli benimsenmiş, veriler İş Yükü Algısı ve Hizmet Kalite Algısı Ölçekleri ile toplanarak SPSS 25 ile analiz edilmiştir. Bulgular, iş yükü algısının yüksek olduğunu, bunun görev yoğunluğu ve mesai koşullarından kaynaklandığını göstermiştir. Hizmet kalite algısı da yüksek bulunmuştur. Demografik analizlerde, yaş grupları arasında genel olarak anlamlı fark olmamakla birlikte, genç çalışanlar insan kaynakları uygulamalarına daha duyarlıdır; yaş ilerledikçe kalite uygulamalarının faydasına dair algı güçlenmektedir. Cinsiyete göre iş yükü ve kalite algılarında anlamlı fark bulunmazken, kadın çalışanlar daha fazla yönetsel ve meslektaş desteği algılamakta, ancak çalışma ortamı memnuniyetleri daha düşüktür. Görev süresi ve medeni duruma göre anlamlı fark gözlenmemiştir; ancak bekâr çalışanlar yönetici desteği ve çalışma ortamında daha olumlu algıya sahiptir. Öğrenim düzeyine göre lise mezunlarının iş yükü algısı yüksek, destek ve kalite değerlendirmelerinde memnuniyetleri fazladır; bu, öğrenim düzeyi arttıkça beklentilerin yükseldiğini göstermektedir. Mesleki gruplar arasında hemşirelere kıyasla sağlık çalışanları, birim desteği ve ölçme değerlendirme açısından daha olumlu değerlendirmiştir. İş yükü algısı ile hizmet kalite algısı arasında orta düzey pozitif ilişki bulunmuş; sosyal destek ve yapısal faktörlerle iş yükü algısı pozitif ilişkilidir. Ancak iş yükü artışı, işi sürdürme niyetiyle ters yönlü ilişkilidir. İş yükünün dengelenmesi, çalışan bağlılığı ve hizmet kalitesinin sürdürülebilirliği için kritik öneme sahiptir.