Sait Faik Abasıyanık öykülerinde söylem: "Semaver", "Mahalle Kahvesi", "Alemdağ'da Var Bir Yılan" kitapları üzerine Foucault'cu bir okuma

Bu çalışmada, Türk Edebiyatı'nın en büyük öykücülerinden Sait Faik Abasıyanık'ın "Semaver", "Mahalle Kahvesi" ve "Alemdağ'da Var Bir Yılan" adlı eserleri; Foucault'nun arkeolojik yöntemi benimsenerek, yazıldıkları dönemlerin baskın söylemleri paralelinde, Foucault'cu söylem çözümlemesi çerçevesinde ele alınmıştır. Çalışma kapsamındaki kitaplardan inceleme alanı olarak belirlenen öyküler, Foucault'cu söylem/iktidar kavramsallaştırması ölçütüne göre seçilmiştir. Çalışma sonucunda, Sait Faik edebiyatının üretildiği tarihsel dönemlerin özelliklerinden ve söylemsel yapılarından etkilenerek değişim gösterdiğine varılmış, araştırma kapsamında yer alan kitaplardaki söylemsel yapılar ile yazıldıkları dönemin baskın söylemleri arasındaki bağlar ortaya konmaya çalışılmıştır. Yapılan analiz ve yorumlamada; düşünceleri zamansal açıdan aynı dönemde yer almayan iki yazarın odağının temelde aynı iktidar kavramı olduğu ortaya konmuştur. Foucault'nun yazarın ideolojik bir ürün olduğu görüşünün ise Sait Faik örneğinde karşılığını bulamadığına varılmıştır. Çalışma, Foucault'nun edebiyat ve yazara (author) dair görüşleri ışığında, Sait Faik'in bir yazar olarak konumu ile söylemsel inşalarına ilişkin bir tartışmayı beraberinde getirmiştir. Bu tartışmada çalışma, Sait Faik ile Foucault'nun söylemler dünyasından-dolayısıyla iktidardan-kaçış olmaması noktasında birleştikleri tespitini sunmaktadır.