Analysis of the relationship between defence and civil industries: Policy recommendations for Turkey

Ülkeler, genellikle dahili ve harici politikalarının merkezine koydukları savunma sanayiinin gelişimi için büyük çaba içerisine girmektedirler. Savunma bütçe ve harcamalarındaki artış, savunma sanayii ile sivil sanayiler arasında rasyonel, sağlam ve sürdürülebilir ilişkiler kurulmasını zorunlu hale getirmektedir. Savunma sanayii, en ileri ve özgün buluşları teşvik ederek ve öğrenme süreçlerini hızlandırarak ülkelerin özümseme kapasitesinin gelişimine katkıda bulunmaktadır. Teknolojik yayılım günümüzde savunma ve sivil sanayiler arasında çift yönlü gerçekleşmekte olup, sivil sanayiler bilgi üretimindeki paylarını eski döneme oranla önemli ölçüde arttırmaktadır. Bu sebeple çift kullanım uygulamaları ticarileşme ve faydalanma imkanları açısından ve iki tarafın ortak gelişimi için kritik önemdedir. Bu çalışmanın üç ana hedefi; savunma ve sivil sanayilerin ilişkileri ile savunma sanayiinin sivil sanayiler üzerindeki etkilerini değerlendirmek ve sanayiler arası işbirliğinde en iyi uygulamaları ortaya koymaktır. Bu çalışma, metodolojisi itibariyle nitel/kalitatif yaklaşımı benimsemektedir. Araştırma verileri, üç hedef gruptan kota örneklemesi metoduyla belirlenmiş toplam yirmi bir kişiyle ve yarı yapılandırılmış nitel mülakatlardan derlenmiştir. Mülakatlardan toplanan veriler üç aşamalı veri güdümlü kodlama sürecine tabi tutularak analiz edilmiştir. Bu çalışma, Türkiye'deki karar alıcılar için iyi uygulama örneklerine ve rasyonel analizlere dayanan ve savunma ve sivil sanayilerin ilişkilerini güçlendirmeyi amaçlayan en güncel politika tavsiyelerini içermektedir. Sonuç itibariyle, bu çalışma sanayiler arası ilişki mekanizmalarına yönelik beş farklı, Türkiye'nin savunma sanayi ve teknoloji altyapısını güçlendirmeye dair yedi farklı politika önerisi sunmaktadır.