Sıçan böbreküstü bezi medullasındaki sinir büyüme faktörlerinin doğum öncesi ve sonrası gelişiminin immünohistokimyasal olarak incelenmesi

Bu çalışmada; sıçan böbreküstü bezi medulla hücrelerinin doğum öncesi ve doğum sonrası dönemlerde gelişiminin özgün antikorlar kullanarak ışık mikroskop düzeyinde immünohistokimyasal yöntemler ile incelenmesi amaçlandı. Bu amaçla çalışmamızda embriyonik 16. ve 19. gün, yenidoğan, genç, ergin ve yaşlı dönemlerde sıçanlardan böbreküstü bezi dokuları alındı ve alışılmış ışık mikroskop takibinden geçirilerek, parafin bloklar hazırlandı. Medulla gelişimini incelemek ereğiyle indirekt immünohistokimyasal yöntemler ve FGF, NGF ve NF antkorları kullanılarak hazırlanan preparatlar Leica DM 4000 foto ışık mikroskopta değerlendirildi. Embriyonik 16.günde, FGF ve NGF tutulumu sempatik gangliyon ve kromaffin hücrelerinde gözlenirken, NF tutulumunun sadece sempatik gangliyon hücrelerinde minimal düzeyde olduğu saptandı. Embriyonik 19.günde FGF ve NGF immünreaktivitesi sempatik gangliyon ve kromaffin hücrelerde benzer düzeyde izlenirken, NF tutulumunun daha zayıf olduğu görüldü. Yenidoğan evresinde FGF, NGF ve NF antikorlarıyla yapılan immün boyamada kromaffin hücre tutulumunun minimal düzeyde olmasına karşılık, FGF ve NGF sempatik gangliyon hücrelerinde kuvvetli olarak belirlendi. NF antikoruyla da orta düzeyde tutulum saptandı. Genç evreden başlayarak ilerleyen yaş gruplarında, kromaffin hücrelerde her üç antikora karşı izlenen negatif tutulumun gelişimin ilerlemesi ile değişmediği gözlenirken, sempatik gangliyon hücrelerinde tutulumun yaşa koşut arttığı saptandı. Ayrıca ergin evrede medullada bağ dokusunun arttığı ilgiyi çekti. Çalışmamızın sonucunda incelediğimiz evrelerde her üç antikorda kromaffin hücre tutulumlarının yaşa koşut azaldığı ve daha sonra negatif reaksiyon gösterdiği saptanırken, sempatik gangliyon hücre tutulumlarının artarak devam ettiği izlendi. Elde ettiğimiz bulgular ışığında sempatik gangliyon ve kromaffin hücre gelişimlerinin belirlenmesinde nöronal belirteçler olarak FGF, NGF ve NF'nin uygun işaretleyiciler olarak kullanılabileceği kanısına varıldı.