The effect of intermittent fasting and water restriction on arrhythmias induced by ischemia-reperfusion in rats

İskemi ve reperfüzyon ile uyarılan ventriküler taşikardi veya ventriküler fibrilasyon gibi aritmiler miyokardiyal iskemiden kaynaklı ölümün en önemli sebeplerinden birisidir. Bu nedenle insanlarda koronerlerin ani tıkanmasıyla oluşan miyokardial iskemiye karşı direnci artıracak faktörlerin bulunması önemlidir. Yaşam stilini veya beslenme alışkanlıklarını değiştirmek kardiyovasküler hastalıklar sonucu oluşan ölümleri azaltmada veya önlemede kullanılan ilaçlardan daha etkili olabilir. Kalori kısıtlaması, aralıklı açlık veya alternatif gün açlığını kapsayan diyet kısıtlaması insanlarda koroner arter hastalıkları yüzünden oluşan ölümlerin azaltılmasında koruyucu olabilir. Son zamanlarda, araştırmacılar aralıklı açlığın çeşitli etkileri üzerine odaklanmaktadır. Aralıklı açlığın kardiyovasküler hastalıkları azaltabildiği gösterilmiştir. Literatürde aralıklı açlığın ve su kısıtlamasının iskemi-reperfüzyon ile uyarılan aritmiler üzerine etkisini gösteren çalışmaya rastlanmamıştır. Bu çalışmada 8-9 aylık otuz sıçan kullanıldı. Sol koroner arterin ligasyonu ile 6 dakikalık iskemi, bunu takiben arterin açılmasıyla 6 dakikalık reperfüzyon oluşturulmuştur. Kontrol grubuna istediği kadar su ve besin sağlandı. IFW1 grubu bir ay süreyle aralıklı açlık ve su kısıtlamasına maruz bırakıldı. IFW2 grubu bir ay aralıklı açlık ve su kısıtlamasına maruz bırakılmasını takiben, bir ay normal beslendi. İskemi ve reperfüzyon sırasında EKG ve arteriyal kan basıncı kaydedildi. Ligasyondan önce kan glikoz seviyesi'de ölçüldü. İskemi ve reperfüsyon sırasındaki kan basıncı ve kalp atım oranı gruplar arasında belirgin bir farklılık göstermedi. Benzer olarak, aritmilerin süresi ve çeşidi kullanılarak hesaplanan aritmi skorunda belirgin bir fark gözlenmedi. Ancak, IFW1'de iskemi sırasındaki aritmik periyot diğer gruplara göre daha uzundu. Aralıklı açlığa ve su kısıtlamasına maruz bırakılan hayvanlardaki kan glikoz seviyesi belirgin bir şekilde düştü. Sonuç olarak, Ramazan açlığının deneysel modeli olan aralıklı açlık ve su kısıtlamasının iskemi ve reperfüzyonla uyarılan aritmilerin şiddeti üzerine etkisinin olmadığı bulundu. İlerideki çalışmalarda, iskemi reperfüzyon aritmilerinin ve akut koroner arter tıkanmasını takiben oluşan ölüm oranının azaltılmasında diğer kısıtlama modellerinin etkisinin araştırılması gerekmektedir.