Sıçanlarda levobupivakain kardiyotoksisitesi üzerine lipid uygulamasının etkilerinin araştırılması

Bu randomize, kontrollü, deneysel çalışmada; anestezi altındaki sıçanlarda, %20 lipid emülsiyonunun levobupivakain kardiyotoksisitesi sağaltımı ve resüsitasyon yanıtları üzerindeki etkileri araştırılmıştır.Anestezi altında, mekanik ventilasyon uygulanan sıçanlar invaziv olarak monitorize edildi. Kalp atım hızı (KAH), sistolik arter basıncı (SAB), diyastolik arter basıncı (DAB), ortalama arter basıncı (OAB) ve QRS genişliklerinin bazal değerleri kaydedildi. Yirmisekiz adet erişkin erkek Sprague-Dawley sıçan dört gruba ayrıldı. Grup A'ya (n = 7); %20 lipid solusyonu 1,5 mL.kg-1 bolus olarak verildi. Grup B'ye (n = 7) levobupivakain infüzyonu 3 mg.kg-1.dk-1 dozunda başlatıldı. Ortalama arter basıncı %50 azaldığında %20 lipid solusyonu 1,5 mL.kg-1 bolus olarak verildi, levobupivakain infüzyonu asistoli gelişinceye kadar sürdürüldü. Asistoli saptanan sıçanlarda levobupivakain infüzyonu durdurulup resüsitasyon uygulamasına başlandı. Grup C'ye (n = 7) levobupivakain infüzyonu 3 mg.kg-1.dk-1 dozunda başlatıldı ve asistoli gelişince levobupivakain infüzyonu durdurulup %20 lipid solusyonu 1,5 mL.kg-1 bolus olarak verildi, resüsitasyon uygulamasına başlandı. Grup D'de (n = 7) asistoli gelişinceye kadar levobupivakain infüzyonu sürdürülen sıçanlarda, asistoli saptandığında infüzyon kesilerek resüsitasyon uygulandı.Elektrokardiyogramda ilk QRS değişikliği, bazal değerlere göre kalp atım hızı ve ortalama arter basıncında %50 azalmaya kadar olan süreler ve arter basıncı trasesinde pozitif dalga olmaması ile tanımlanan asistoliye kadar geçen süreler, levobupivakain tüketimi ve resüsitasyon yanıtları kaydedildi. İstatistiksel değerlendirmede p < 0.05 düzeyi anlamlı olarak kabul edildi.Grupların bazal değerleri arasında anlamlı fark saptanmadı. Sadece lipid uygulanan deneklerde, 2. dakikada OAB yükselmesi dışında hemodinamik değişiklik izlenmedi. Çalışma süresince Grup B'de, C ve D gruplarına kıyasla asistoli gelişinceye kadar, daha fazla levobupivakain kullanıldı (sırasıyla 8,9 ± 10,2 mg, 2,5 ± 0,7 mg, 4,8 ± 3,2 mg) (p = 0,049). Gruplar arasında OAB ve KAH'nın azalması, QRS aralığının uzaması ve asistoli gelişme süreleri açısından istatistiksel fark bulunmadı. Grup B'de, asistoli gelişme süresinin, Grup C ve D'den daha uzun olduğu görüldü (sırasıyla 426,4 ± 649,8 sn; 54,7 ± 17,7 sn; 53,0 ± 34,7 sn). Grup B'de 4 denek resüsitasyona yanıt verdi. Grup C'de tüm deneklerde spontan kalp atımı sağlandı ve bir denekte 20 dk. süreyle devam etti. Grup D'deki deneklerde spontan kalp atımı sağlanamadı.Bu sonuçlar; levobupivakain kardiyotoksisitesinde lipidin kardiyak arrestten koruyucu olabileceğini ve levobupivakaine bağlı kardiyak arrestte standart resüsitasyon uygulamaları yanı sıra lipid tedavisinin yararlı olabileceğini düşündürmüştür.Anahtar kelimeler: levobupivakain, kardiyotoksisite, lipid, sıçan