Intra-union democracy: Unionization and the case of DİSK Textile

Türkiye'de sendikal prosedürlerin uygulanmasında demokratik normların, özellikle de sendika içi demokrasinin gereklerinin yerine getirilmesinde sorunlar yaşanmaktadır. Sendikal demokrasideki bu eksikliğin başlıca nedeni, tabandan gelen üyelerin sendika yöneticileriyle etkileşime girme olanaklarının kısıtlı olması ve bunun da işçilerin sendikalarına yabancılaşmasına neden olmasıdır. Sendikal demokrasiyle ilgili sorunlar nedeniyle, "aşırı merkeziyetçi", "oligarşik" ve "bürokratik" sendikacılık Türkiye'de hâkim hale gelmiştir. Bu çalışma, sendikal demokrasinin işleyişini belirleyen unsurları daha iyi anlamak için sendika yetkilileri ile üyeler arasındaki farklı ilişkilerin nedenlerini ve işçiler ile yöneticiler arasındaki farklı sendikal hedef fikirlerinin etkisini araştırmaktadır. Bir sendikada demokrasinin yerleşmesini engelleyen faktörlere odaklanan önceki araştırmalardan farklı olarak bu çalışma, emek hareketi ile sendika içi demokrasi arasındaki karşılıklı ilişkiye ve anti-bürokratik tepkilerin sürdürülebilirliğine odaklanmaktadır. Bu tezin amacı, tekstil sektöründeki bir sendikalaşma sürecinde tabandan gelen üyelerin karar alma organlarındaki konumlarını ve sendika yetkilileri ile üyeler arasındaki etkileşimi inceleyerek sendikalarda demokratik katılım mekanizmalarını analiz etmektir. Şanlıurfa'da tekstil sektöründe çalışan on beş işçi ve üç sendika yetkilisi ile yapılan derinlemesine mülakatlara dayanan bu çalışma, sendika yetkilileri ile üyeler arasındaki değişen ilişkilerin sonuçlarını, örgütlenme üzerindeki etkisini göz önünde bulundurarak değerlendirmektedir. Bu nedenle, bu araştırma sendikal demokrasiye bakarken, emek hareketine ve sendikal örgütlenme stratejilerine odaklanmaktadır. Anahtar Kelimeler: bürokratik sendikacılık, emek hareketi, sendikal demokrasi, sendika liderliği