Seramik yapıştırıcılarında alternatif hammadde ve katkı kullanımının özelliklere etkilerinin araştırılması

Bu tez kapsamında; seramik yapıştırıcının harcındaki formülasyonda geçerli olan çimento ve kalkerin yerine ayrı ayrı ikame edilen tuğla taban külü ve mermer atığının seramik yapıştırıcıda alternatif hammadde olarak kullanılabilmesi amaçlanır. Mermer ocakları ve üretim tesislerinden çıkan mermer atıkları kısmen yeniden kullanılabilir olup, büyük bir kısmı çevrede bertaraf edilmektedir. Endüstride farklı büyüklükteki atıkların yeniden değerlendirilmesi amacıyla yapılan birçok bilimsel çalışma bulunmaktadır. Bu tezde kullanılacak olan mermer atığı ve tuğla taban külünün endüstriyel anlamda reçete maliyetini düşürmesi amaçlanır. Dört farklı bileşenle tertip edilen reçetelere kayma, işlenebilirlik, düzeltilebilirlik, kabuklaşma, su tutma ve çekme mukavemetleri testleri yapılmıştır. Ele geçen verilerde bileşen 1, 2, 3 ve 4 ile hazırlanan reçetelerde sadece bileşen 3 için açık zaman tayini çekme mukavemeti beklenenden daha düşük çıkmıştır. Bileşenlerin uygulandığı reçetelerde kayma miktarı 0,50 mm'nin aşağısında kalmıştır. Belirgin bir artış bileşen 3'teki tuğla taban külü ilavesiyle gözlenmiştir. Ulaşılan veriler ışığında belirlenen miktarlarda kullanılan kimyasalların belirgin farklılıklara neden olmadığı gözlenmiştir. C1TE Sınıfı Seramik Yapıştırıcı ile yapılan deneylerde su miktarı, viskozite, başlangıç yapışma mukavemeti, suya daldırdıktan sonra yapışma mukavemeti değerleri, standarta denk aralıkta değerler olup ulaşılan viskozite değerleri referans değerinin üzerinde çıkmıştır. Isıyla yaşlandırıldıktan sonraki yapışma mukavemeti bileşen 2, 3 ve 4 için istenilen değerden düşük, 30 dakika açık bekleme süresi sonrası yapışma mukavemeti ise referans olan bileşen 1 haricinde bütün bileşenlerde istenilen değerin altında çıkmıştır. Bileşenlerin XRD sonuçları karşılaştırılmıştır.