Serebral palsili çocuklarda farklı germe tekniklerinin denge ve fonksiyonel durum üzerine etkisi

Bu çalışmanın amacı Serebral Palsi(SP)'li çocuklarda farklı germe tekniklerinin denge ve fonksiyonel durum üzerine etkisini araştırmaktır. Çalışmaya SP tanısı konmuş, kalça fleksör kontraktürü bulunan 8-16 yaş arasında 16 çocuk alındı. Çocuklar Propriyoseptif Nöromuskuler (PNF) germe grubu ve Statik germe grubu olarak iki gruba ayrıldı. Kalça fleksör kısalığı (Thomas Testi), kas tonusu şiddeti (Modifiye Ashworth Skalası), denge (Berg Denge Ölçeği) ve yürüyüş (1 Dakika Yürüme Testi), fonksiyonel durum (Gilette Fonksiyonel Yürüme Değerlendirme Anketi) değerlendirildi. Çocukların GMFCS seviyeleri; PNF germe grubunda 4 çocuk Seviye I, 2 çocuk Seviye II, 2 çocuk Seviye III idi. Statik germe grubunda 6 çocuk Seviye I, 2 çocuk Seviye III idi. Grupların tedavi öncesinde ve tedavi sonrasındaki grup içi karşılaştırma sonuçlarına göre sadece dominant taraf Thomas testi sonuçlarının PNF germe grubu lehine daha fazla olmak üzere iki grupta da istatistiksel olarak gelişme gösterdiği bulundu (p<0,05). Diğer parametrelerde istatistiksel olarak anlamlı farklılık tespit edilmedi (p>0,05). Etki büyüklüğü hesaplandığında ise iki grup arasında 1 Dakika Yürüme Testi (PNF germe grubu lehine) ve Gilette Fonksiyonel Değerlendirme Anketi (statik germe grubu lehine) sonuçlarının kuvvetli düzeyde etki büyüklüğünde olduğu görüldü. Kalça fleksör kontraktürü bulunan SP'li çocuklarda kalça fleksörlerine uygulanan PNF germe ve statik germe tekniklerinin kalça eklem hareket açıklığını (EHA) artırmada etkili olmasına rağmen birbirlerine üstünlüklerinin olmadığı, kalça EHA'daki artışın denge, yürüyüş ve fonksiyonel durum üzerinde değişikliğe neden olmadığı tespit edildi. Bu nedenle kalça fleksiyon kontraktürünün tedavisinde SP'de meydana gelen hem gelişimsel hem de motor bozukluk faktörlerinin hepsinde çok yönlü etki oluşturabilecek tekniklerin etkinliklerinin araştırılması gerektiği sonucuna varıldı.