Serebral palsili çocukların fonksiyonel seviyeleri ve ekstremite dağılımlarının ebeveynlik stres düzeyine etkileri

Bu çalışmanın amacı; serebral palsili (SP'li) çocukların fonksiyonel seviyeleri ve ekstremite dağılımlarının ebeveynlik stres düzeyine etkilerinin incelenmesidir. Araştırmaya 4-12 yaş arası yaş ortalamaları 7,64±2,79 olan 25 kuadriparetik, 23 diparetik, 25 hemiparetik toplam 73 spastik serebral palsili çocuk ve bu çocukların ebeveynleri dahil edilmiştir. Çocukların ekstremite dağılımları belirlendikten sonra fonksiyonel seviyeleri Kaba Motor Fonksiyon Sınıflandırma Sistemi (Gross Motor Function Classification System (GMFCS)), El Becerileri Sınıflandırma Sistemi (Manual Ability Classification System (MACS)), İletişim Becerileri Sınıflandırma Sistemi (Communication Function Classification System (CFCS)) ile değerlendirilmiştir. Eşlik eden problemler hastane dosyalarından elde edilmiş ve kognitif seviyeler (intelligence quotient (IQ)) belirlenmiştir. Ebeveynlere Ebeveyn Stres İndeksi Kısa Formu kullanılarak anket uygulanmıştır. Çalışmada serebral palsili çocuğa sahip ebeveynlerin stres düzeyi ile çocuğun ekstremite dağılımı, GMFCS seviyesi, MACS seviyesi, CFCS seviyesi, ebeveyn yaşı ve sosyal güvence varlığı ile ilişkili istatistiksel olarak anlamlı farklılık saptanmıştır (p<0,05). Anneler ile babalar arasındaki stres düzeyi arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık gözlenmiştir (p<0,05). Eğitim seviyesi, bakıcı desteği ve medeni duruma bağlı olarak anlamlı farklılık oluşmamıştır (p>0,05). Spastik serebral palsili çocuklara sahip ebeveynlerin ebeveynlik stres düzeyleri çocukların fonksiyonel seviyelerinden ve ekstremite dağılımlarından etkilenmektedir.