Serebral palsili çocukların katılım kısıtlılıklarının bakım veren annelerin fiziksel aktivite düzeyleri, egzersiz kapasitesi ve yaşam kalitesi üzerindeki etkisi

Bu çalışma, serebral palsili (SP) çocukların katılım kısıtlılıklarının, bakım veren annelerin fiziksel aktivite düzeyi, fonksiyonel kapasitesi ve yaşam kalitesi üzerindeki etkilerini incelemek amacıyla yürütülmüştür. Çalışmaya, SP'li çocuğa en az 5 yıldır bakım veren,50 yaş altı 82 anne dahil edilmiştir. Katılımcı annelerin fiziksel aktivite düzeyleri Uluslararası Fiziksel Aktivite Anketi-Kısa Form (IPAQ-SF), yaşam kaliteleri ise Nottingham Sağlık Profili (NHP) ile değerlendirilmiştir. Fonksiyonel kapasite ve mobilite; 6 Dakika Yürüme Testi (6DKYT),30 saniyelik Otur-Kalk Testi (30s STS) ve Zamanlı Kalk ve Yürü Testi (TUG) ile ölçülmüştür. Ayrıca postür, New York Postür Analizi ile; alt ekstremite kaslarının kısalığı ise manuel olarak değerlendirilmiştir. Çocukların katılım düzeyi, Pediatrik Veri Toplama Aracı (PODCI) ile belirlenmiştir. Çalışma bulguları, çocukların transfer, sportif aktivite ve genel fonksiyon düzeylerinin yükselmesinin; annelerin fiziksel kapasite, denge, mobilite ve yaşam kalitesi üzerinde olumlu etkiler oluşturduğunu ortaya koymuştur. Fiziksel aktivite düzeyi yüksek olan annelerin daha aktif olduğu, daha uzun yürüme mesafelerine sahip olduğu ve kendilerini daha enerjik hissettikleri gözlenmiştir. Ayrıca, otur-kalk performansı ile hem fiziksel aktivite düzeyi hem de 6DKYT mesafesi arasında anlamlı pozitif ilişki tespit edilmiştir. TUG süresinin uzaması ise yaşam kalitesinin çeşitli alt boyutlarında düşüş ile ilişkilendirilmiştir. Elde edilen bulgular, çocukların katılım kısıtlılıklarının azalmasının yalnızca çocukların değil, bakım veren annelerin de fiziksel sağlığı açısından belirleyici olduğunu göstermektedir. Bu doğrultuda, fizyoterapi ve rehabilitasyon uygulamalarında hem çocuğun hem de bakım verenin bütüncül şekilde değerlendirilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.