Servikal distoni hastalığında duyusal-motorentegrasyonun elektrofizyolojik yöntemlerle değerlendirilmesi

Servikal distoni (SD) boyun ve omuz kaslarını etkileyen, tekrarlayıcı özellikte, klonik ve tonik hareketlere yol açarak başın anormal postürüne neden olan fokal bir distonidir. Literatürde fokal distonilerde tek ve çift uyarım transmanyetik stimulasyon (TMS) yöntemleri kullanılarak çeşitli uyarılabilirlik çalışmaları yapılmıştır. Çalışmamızın amacı servikal distoni hastalarında sternokleidomastoid kasında gerçekleştirilen tek ve çift uyarım TMS ile elde edilen kısa süreli intrakortikal inhibisyon (SICI), intrakortikal fasilitasyon (İKF) ve kortikal sessiz süre (KoSS) verilerinin sağlıklı bireylerden elde edilen verilerle karşılaştırılarak, hastalarda eksitatör ve inhibitör devrelerdeki patofizyolojik değişikliklerin araştırılmasıdır. Çalışmaya 21 kontrol ve 20 hasta alınmıştır. Çift uyaran çalışmalarında temel olarak koşullandırıcı bir uyaran sonrası belli interstimulus intervalleri (ISI) ile test uyaran uygulanmış ve elde edilen MEP yanıtlarının genliği (amplitüt) ile koşullandırıcı uyaran olmadan tek başına test uyaran uygulanması ile elde edilen MEP yanıtlarının genliği karşılaştırılmıştır. Hastalarda ve sağlam kontrollerde kortikal sessiz süre bakılmıştır. Çalışma sonucunda servikal distoni hastalarında distonik hareket yönünden sorumlu SCM kasında SICI ve KoSS parametrelerinde kortikal inhibisyonda azalmayı- disinhibisyonu gösteren bulgular elde edilmiştir. Bu disinhibisyonun BoTN-A tedavisi uygulanmayan servikal distoni hastalarında ise uygulananlara göre daha belirgin olduğu da saptanmıştır. Elde edilen bu bulgular distoni patofizyolojisnde kortikal disinhibisyonun rolünü göstermesinin yanı sıra, BoTN-A uygulamasının muhtemelen duyusal girdilerde oluşturduğu değişiklikler ile kortikal plastisite üzerine etkilerini de desteklemiştir.