Sessiz direniş: Sait Faik öykülerinde güzellik ve çirkinlik biçimleri

Bu tez çalışması, Sait Faik Abasıyanık'ın öykülerinde beden tasviri üzerinden güzellik ve çirkinliğin ele alınış biçimlerini incelemektedir. Birinci ana bölüm, Abasıyanık'ın öykülerinin beden tasvirlerini nasıl sunduğuna odaklanmaktadır. Tezin ikinci ana bölümü, toplum sözleşmesinin dışında kalan karakterlerin bedenlerine olan yaklaşımı ele almaktadır. Son bölümde ise bedenin kontrol edilemez çıkıntıları ve salgılarının öykülerde işlenme biçimleri incelenmektedir. Bu plan çerçevesinde tez, Michel Foucault'nun iktidar kavramsallaştırmasına dayanarak, Sait Faik Abasıyanık'ın karmaşık karakterler yaratarak Türkiye'deki mevcut estetik algının dışında bir görüntü estetiği ürettiğini savunur. Yazar, öykülerinde çoğu zaman karakterleri gözde somutlaşmayacak şekilde muğlak olarak çizer. Öykülerde toplum sözleşmesinin dışında kalan ve çirkinlik örnekleri olarak gösterilen karakterler, sempatik bir bakış açısıyla sunulur. Aynı zamanda öykülerinde temiz-pak insan savunusu karşısında bedenin tiksinç yanlarını öne çıkartır. Bu çalışma sonuç olarak, Sait Faik Abasıyanık'ın 1940'lar ve 1950'ler boyunca Türkçede sanatta mevcut estetik kullanımların altını oyan yeni bir estetik bakış açısı üreterek yerleşik iktidar kavramına karşı kendi sessiz direniş pratiğini ortaya koyduğunu ileri sürmektedir.