Siber alanın güvenlikleştirilmesi: NATO örneği

21. yüzyılda uluslararası arenada bulunan aktörler için güvenlik son derece önemli bir konumdadır. Aktörler için güvenlik kadar önemli bir şey varsa o da zaman ve bilgidir. Bilginin güvenliği ve zaman anlamında sürekli erişilebilir olması ise günümüzde en kritik unsurlar olarak kabul edilir. Bilgi güvenliği, geleneksel güvenlik anlayışlarının yanında günümüzde genişleyen güvenlik yaklaşımları için de son derece elzemdir. Bu yüzden bilgi güvenliği aktörlerin oldukça önem verdiği bir konu olmuştur. Bilgiyi güvenli tutarken ulaşılabilir kılmak da gereklidir. Bu bilginin güvenliği zorlaştırmaktadır. Teknolojik gelişmeler gün geçtikçe hızlanmakta ve normal hayat akışındaki yaptığımız tüm işler artık teknoloji sayesinde somut varlıklar vasıtasıyla yapılabilmektedir. Somut vardıkların ağ sistemleri ile oluşturduğu bu yapı siber alan oluşturmuştur. Bu yapı bilginin depolanması ve sürekli erişilebilir olması açısından ve zaman tasarrufu bakımından oldukça kolaylık sağlamıştır. Ancak güvenli şekilde saklanması ve erişilebilirliğinin sürekli olması açısından güvenlik sorunlarını da beraberinde getirmiştir. Teorik altyapısında Kopenhag Okulu olan bu çalışmada, teknolojinin gelişmesi ile her geçen gün artan bu siber güvenlik sorununa odaklanılmıştır. Siber alanın güvenlikleştirme teorisi ile ilişkisinin hangi seviyede olduğu ve güvenlikleştirmeye uygun olup olmadığına odaklanılmıştır. Bu incelemeye örnek olarak ise Soğuk Savaş sonrası yeni güvenlik konseptleri geliştirerek kendini güncelleyen NATO'nun siber alana bakışı incelenmiştir. Dünyadaki en büyük güvenlik örgüttü olan ve üyelerinin çoğu büyük devletler olan bu örgütün siber alana yaklaşımı genel dünyanın yaklaşımını bizlere sunacaktır.