Silahlı çatışma hukukunda hedefleme

Hedeflemeyi esas alan silahlı çatışma hukukunun gelişimi devletlerin yıkıcı gücünün artmasıyla doğru orantılıdır. Giderek daha fazla analiz edilmeye ve incelenmeye başlanan Cenevre Sözleşmeleri ve Ek Protokollerinin sayesinde hedeflemeye ilişkin hukuk gelişmiş ve savaşın etkilerini sınırlandırmaya yönelik önlemler önem kazanmıştır. Hedefleme kuralları insanların ve nesnelerin hedeflemesinde kendisini ayrı ayrı göstermekte olup her iki ayrımda da oluşabilecek hukuka aykırı hedeflemeleri önlemeye yönelik araçlar geliştirilmiş ve bu önlemler giderek daha fazla teamül hukuku olarak görülmeye başlanmıştır. Bu önlemlerin temelinde siviller ve sivil nesneler ile askeri hedefler arasında ayrım yapmak; sivil kayıp ve zararlarının en aza indirgenmesi; ve askeri avantaj ile tali hasarlar arasında bir orantılılık ölçümü yapmak gelir. Nihayetinde hedeflemeye ilişkin silahlı çatışma hukuku kuralları sivilleri ve sivil değerleri korumak için sürekli özen gösterilmesini gerektirmektedir. Bu kapsamda çalışmada tarihteki örnekler eşliğinde Silahlı Çatışma Hukukunda hedeflemeye ilişkin temel ilkeler, hedef alarak öldürme yani hedef alınabilecek kişiler, hedef alınabilecek nesneler ve operasyonel anlamda hedefleme konuları ayrıntılı olarak incelenecektir.