Le silence de l'Etre-seul et de l'Etre-avec dans etre et temps de heidegger

Bu tez çalışmasında öncelikli amacımız, Batı felsefesi tarihinde sessizliği yok sayan, onu sadece varlığı konuşmanın varlığına bağımlı, basit bir olumsuzlama alanı olarak gören, veya onu bir meseleden ziyade, bir ?problem? olarak algılamaya eğilimli olabilen bazı düşünürlerin aksine Heidegger' in felsefesinde sessizliğin, Dasein'ın ontolojik tesisinde ve dünya anlayışında kurucu, doğurgan, yıkıcı ve bütünleyici nitelikleriyle algılandığı gerçeğine işaret etmektir. Bir sonraki amacımız ise, Heidegger' in sessizliğin üzerine inşa etmiş olduğu bu varoluşsal yapıda, yalnız olan Varlık'ın diğerlerinden kopmadan yalnızlığı paylaşabildiği, gündelik konuşmaların ve kamusallığın çöküntüye uğradığı; ama ?birlikte-olma (être-avec)? durumunu varoluşsal bağlamda bile terk etmeden otantik bir tecrübeye vakıf olabileceği bir sessizliğin olanaklarını soruşturmak ve sonuca vardırmaya çalışmaktır.