Silver nanopartiküllerinin in vitro prostat ve baş boyun kanser modeli üzerine sorafenib ile sinerjistik etkilerinin araştırılması

Erkeklerde sık görülen kanserler arasında olan prostat kanseri her yıl yüz binlerce ölüme neden olmaktadır. Hipofarenks kanseri, nadir görülen geç teşhis koyulan sağ kalım oranı düşük malign kanserlerdendir. Günümüzde cerrahi, radyoterapi ve kemoterapi gibi metotlar ile kanser tedavisi yapılmaktadır. Fakat geleneksel kanser tedavilerinin yan etkileri vardır. Bu nedenle, mevcut çalışmaların çoğu kanserin tanı ve tedavisinde yeni yaklaşımlar bulmaya yönelmiştir. Kanser tedavisinde nanoteknolojiye dayalı kullanılan terapiler minimal yan etkiler ve yüksek özgünlükleriyle oldukça ilgi çekmektedir. Son yıllarda araştırmalar, gümüş nanopartiküllerinin (AgNP) antikanser özelliklerine odaklanmıştır. Diğer taraftan, tirozin kinaz sinyal yolaklarını inhibe eden sorafenib tedavisi kanser tedavilerinde halihazırda kullanılmaktadır. Yapılan literatür taraması sonucu, AgNP ve sorafenibin PC3 (prostat kanseri) ve FaDu (farinks kanseri) hücre hatları üzerine sinerjistik etkilerinin çalışılmadığı tespit edilmiştir. Bu tez çalışmasında, PC3 ve FaDu hücrelerine AgNP ve sorafenib ayrı ve birlikte uygulanarak hücresel ve moleküler düzeyde etkileri incelenmiştir. Hücre proliferasyonunu belirleyen CVDK-8 testiyle PC3 ve FaDu hücrelerine karşı her bir etken maddenin IC20 konsantrasyonları belirlenmiştir. Etken maddelerin PC3 ve FaDu hücrelerinde oluşturduğu apoptoz etkileri, kolorimetrik olarak ölçülüp kaspaz-3 proteini seviyesindeki değişimler western blot ile belirlenmiştir. Her iki hücre hattında da AgNP ve sorafenibin tek başına uygulamaları konsantrasyona bağlı olarak hücre canlılığında azalmaya neden olmuştur. AgNP-Sorafenib kombinesinin PC3 hücrelerine kıyasla FaDu hücrelerinde hücre proliferasyonu inhibisyonunda daha etkili olduğu gözlemlenmiştir. Western blot analizinden izlenen kaspaz-3'ün ekspresyon verilerine göre, FaDu hücrelerinde AgNP ve AgNP-Sorafenib muamele gruplarında apoptozda anlamlı bir değişiklik gözlemlenirken, sorafenib muamele grubunda anlamlı bir değişiklik olmadığı tespit edilmiştir. Mevcut çalışmadan ulaştığımız verilerin, nanotaşıyıcı ilaç sistemlerine yeni bakış açıları sağlayacağı umulmaktadır.