"Şarkını söyle, ey tanrıça, dedi, ben de söyledim": 21. yüzyıl Anglo-Amerikan mitolojik yeniden yazım seçkisinde kadın egemen ve kutsal insan

"ŞARKINI SÖYLE, EY TANRIÇA, DEDİ, BEN DE SÖYLEDİM": 21. YÜZYIL ANGLO-AMERİKAN MİTOLOJİK YENİDEN YAZIM SEÇKİSİNDE KADIN EGEMEN VE HOMO SACER Antik Yunan metinleri incelendiğinde kadınların seslerinin ve katkılarının genellikle gölgede bırakıldığı veya görmezden gelindiği bir susturma ve marjinalleştirme modeli ortaya çıkmaktadır. Feminist çalışmaların bu sesleri geri kazanma konusunda kaydettiği önemli ilerlemeye rağmen, bu çaba hala eksiktir ve geleneksel olarak erkek egemen alanlara kadınların dahil edilmesine ilişkin söylemin devam ettirilmesini gerektirmektedir. Bu tez, antik Yunan mitolojisindeki kadın seslerini antik Yunan tragedyaları ve çağdaş mitolojik yeniden yazımların merceğinden sorgulamaktadır. Bu tez, Giorgio Agamben'in homo sacer —politik yaşamdan dışlanmış ve onun korumasından mahrum bırakılmış bir figür— kavramının yaklaşımına dayanarak, aynı anda hem egemen hem de homo sacer olan egemen homo sacer kavramının ortaya atılmasıyla mevcut söyleme katkıda bulunmaktadır. Bu araştırmanın merkezinde, bu yeni figürün uygulanması bakımından mitolojik kraliçeler Helen, Klytemnestra ve Hecuba'nın antik Yunan tragedyalarında ve 21. yüzyılda Anglo-Amerikan yazarlar tarafından yazılan modern mitolojik yeniden yazımlarda egemen homo sacer olarak tasvir edilmelerini araştırıyor. Çalışma, feminist biyopolitik bir analiz aracılığıyla, hem antik hem de çağdaş bağlamlarda güç, ve dışlama olgularının karmaşık dinamiklerini ortaya koymaktadır. Anahtar Sözcükler: egemen homo sacer, kadın egemen, istisna hali, homo sacer, biopolitika, feminizm, antik Yunan tragedyası, mitolojik yeniden yazım, Helen, Klytemnestra, Hekuba