Sjögren sendromlu hastaların klinik ve laboratuvar verilerinin retrospektif olarak değerlendirilmesi

Bu çalışmada 10 yıllık dönemde pSS ön tanısıyla tetkik edilen hastaların verilerini retrospektif olarak taradık. pSS tanısı alan hastaların klinik bulguları, tükürük bezi biyopsi ve laboratuvar sonuçları, ek hastalıkları, organ tutulumları, malignite gelişimi, tedavi tercihleri, 10 yıllık takip süresinde mortalite oranları ve mortaliteye katkıda bulunan faktörleri belirlemeyi amaçladık. Amerikan Romatoloji Birliği 2012 kriterlerine göre pSS tanısı konulan 372 tane hasta değerlendirildiğinde yaşlarını ortalama (mean±SD) 55.6±11.9, tanı alma yaşlarını ortalama (mean±SD) 50.3±11.81 olarak saptadık. pSS'nin kadınlarda daha sık olduğu, kadın/erkek oranının 11/1 olduğunu bulduk. Hastalarda en yüksek oranda %58.8 ile ANA pozitifti. Kadınlarda tanı alma yaşının erkeklere göre istatistiksel olarak anlamlı derecede daha küçük olduğu (Kadınlarda: 49.9±11.7, erkeklerde: 54.6±12.3) belirledik. ANA pozitifliği, anemi görülme oranı ve eklem şikayetleri kadınlarda anlamlı olarak daha fazla olduğunu saptadık. En sık kullanılan tedavi ajanının hidroksiklorokin olduğunu gördük. 10 yıllık takip süresinde malignite gelişim sıklığı %3.8 (n:14) olurken, mortalite oranı %4.9 (n:18)'du. En sık ölüm nedeninin interstisyel akciğer hastalığı olduğunu bulduk. 10 yıllık mortalite eğrilerine göre 10 yıllık sağkalımı kadınlarda %96.6 iken erkeklerde %86.6 olarak saptadık. Akciğer tutulumu olmayanlarda 10 yıllık yaşam beklentisi %98.7 iken, akciğer tutulumu olanlarda 10 yıllık yaşam beklentisi %79.2 idi. Sonuç olarak pSS kadınlarda erkeklere göre daha erken yaşta ve daha sık görülmektedir ANA pozitifliği, anemi görülme oranının ve eklem şikayetlerinin yine kadınlarda daha sıktır. Erkek cinsiyet ve akciğer tutulumu ölüm için bağımsız risk faktörüdür.