Türk annelerinin ergenlik dönemindeki özerklik açısından sosyoekonomik-ilişkili farklılıkları

Bu çalışma ergen yaşta çocuğu olan annelerin ergenlik dönemine ve ergenlik dönemindeki özerklik kavramına dair inançlarını ve beklentilerini katılımcıların sosyoekonomik seviyelerini, özellikle eğitim durumlarını, göz önünde bulundurarak araştırmayı amaçlamaktadır. Çalşmaya 20 yüksek eğitimli (Ortalamayaş = 45.87, SS = 3.51) ve 20 düşük eğitimli anne (Ortalamayaş = 40.20, SS = 4.93) katılmıştır. Katılımcıların çocuklarının erken ergenlik döneminde olması dikkate alınmıştır (20 kız, 20 erkek, Ortalamayaş = 15.71, SS = .55). Veri toplama sürecinden önce her katılımcı, çalışmaya katılımını onaylamış ve demografik bilgi formunu doldurmuştur. Daha sonrasında araştırmacı her katılımcı ile birebir ve yüzyüze görüşerek röportajları tamamlamıştır. Röportaj sorularında annelerden ergenlik dönemine dair tanımlamalarını, bu dönemin çocukluktan ve yetişkinlikten farklarını, "iyi bir ergen" kavramına dair inançlarını, ergenlikteki davranışsal ve psikolojik özerklik konularına dair görüşlerini ve kendi annelerine olan benzerliklerini değerlendirmeleri istenmiştir. Sonuçlar düşük eğitimli annelerin yüksek eğitimli annelere göre ergenlik kavramını agresyon, öfke ve sinir gibi daha negatif tanımlamalarla ilişkilendirdiklerini göstermiştir. Ayrıca, "iyi bir ergen" tanımının düşük eğitimli annelere göre daha ilişkisel kazanımlar, yüksek eğitimli annelere göre daha bireysel kazanımlar içerdiği gözlenmiştir. Psikolojik özerklik konularının çocuğun fikrini alınmasını ve çocuğun ebeveynlerinden farklı görüşlerini ifade edebilmesini içeren alt dalları ise yüksek eğitimli annelerin cevaplarında daha fazla ortaya çıkmıştır. Bunlara ek olarak, kendi ebeveynlerini değerlendirmeleri istendiğinde yüksek eğitimli anneler kendileri ile ebeveynleri arasında daha fazla benzerlikten, düşük eğitimli anneler ise daha fazla farklılıktan bahsetmişlerdir.