Medical SpecialtyOpen Access

Solid organ transplant alıcılarında HEV enfeksiyonu

2020
0 views
0 downloads
Advisor: Prof. Dr. Ayça Arzu Sayıner

Abstract (TR)

Türkiye HEV açısından endemik olan ve olmayan ülkeler arasında yer almakta olup, HEV IgG prevalansı %3 ile 34 arasında bildirilmiştir. Kronik HEV enfeksiyonu olabileceğinin anlaşılmasından sonra, solid organ transplant alıcılarında HEV enfeksiyonu konusunda artan sayıda çalışma yayınlanmaya başlamıştır. Ancak Türkiye'de transplant alıcılarında HEV enfeksiyonuna ilişkin bilgi bulunmamaktadır. Bu çalışmanın amacı, Türkiye'deki böbrek ve karaciğer transplant alıcılarında HEV enfeksiyonu prevalansını araştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Türkiye'nin beş farklı bölgesinden yedi transplantasyon merkezi çalışmaya katıldı ve 492 solid organ transplant alıcısından serum/plazma örneği toplandı. Örnekler, Dokuz Eylül Üniversitesi Hastanesi'nde HEV IgM, IgG (recomWell HEV IgG and IgM, Mikrogen Diagnostik, Germany) ve HEV RNA (RealStar HEV RT-PCR, Altona Diagnostics, Germany) açısından test edildi. Bulgular: Çalışma grubunda, yaş ortalaması 42.9+/-16.5 olan 185 karaciğer ve 300 böbrek alıcısı (%64.7 erkek, %35.3 kadın) bulunmakta idi. 485 hastadan 3'ünde (%0.6) HEV-IgM ve 84'ünde (%17.3) HEV-IgG pozitif bulunurken hastalardan hiçbirinde HEV RNA saptanmadı. HEV-IgG erkeklerin %22'sinde, kadınların %8.8'inde pozitif saptandı (p<0.001). HEV-IgG prevalansının en yüksek olduğu bölgeler Ortadoğu ve Güneydoğu Anadolu oldu ve %42.9'a varan oranda pozitiflik saptandı. Yüksek IgG prevalansı ile ilişkili diğer faktörler, ileri yaş ve karaciğer transplantasyonu idi (p<0.001). Sonuç: Türkiye'deki solid organ transplant alıcılarında yapılan çok merkezli bu çalışmada HEV-IgM prevalansı %0.6, HEV-IgG prevalansı %17.3 olarak saptandı. HEV enfeksiyonu, erkek cinsiyet, karaciğer alıcısı olmak ve ileri yaş ile ilişkili bulundu. Hastalardan hiçbirinde HEV-RNA saptanmadı.

Author

Dr. Seval Öğüt

How to Cite

Seval Öğüt (Tıpta Uzmanlık Tezi). Solid organ transplant alıcılarında HEV enfeksiyonu, 2020, Dokuz Eylül University.

License

Tüm Hakları Saklıdır

This work is shared under the specified license terms.

More theses from Dokuz Eylül University