Sosyal politika ekseninde insan ticareti: Mağdurlar üzerine bir alan araştırması

Modern bir kölelik biçimi olan insan ticareti, uluslararası hukuk ya da sınır aşan suçlar kapsamında çokça çalışılmış bir konudur. Ancak konu bir sosyal sorun olarak tanımlanarak Sosyal Politika perspektifinden hiç ele alınmamıştır. Bu çalışma, Türkiye'de bulunan insan ticareti mağdurlarına uluslararası andlaşmalar ve sosyal bir devletin gereği olarak uygulanan, gönüllü geri gönderme ve mağdur destek programları gibi sosyal politika araçlarının mağdur perspektifinden etkinliğini ölçmektedir. Çalışmanın ilk bölümünde kavramsal çerçeve ve insan ticaretinin tarihsel gelişimine yer verilmiştir. İkinci bölümde insan ticaretinin nedenleri, ortaya çıkardığı sorun alanları, uluslararası hukukta ve Türk hukukunda insan ticaretine ilişkin düzenlemelere değinilmiştir. Üçüncü bölümde insan ticareti mağdurlarına yönelik sosyal politikalara yer verilmiş ve son bölüm olan dördüncü bölümde ise bu politikaların etkinliği ve verimliliği, katılımcı yönteme başvurarak Göç İdaresi Başkanlığında görevli 14 Göç Uzmanı ile gerçekleştirilen nitel bir araştırmayla ölçülmeye çalışılmıştır. Araştırmanın sonucunda masa başında yazılan kanun ve yönetmeliklerin teorinin ötesine geçmekte zorlandığı, pratikte bir takım sıkıntıların bulunduğu gözlenmiştir. Ayrıca insan ticareti gibi sürekli evrilen dinamik bir suçla mücadelede koordinasyon, eğitim ve farkındalık eksikliğinden kaynaklı sorunlar olduğu anlaşılmıştır. Bu sorun ve sıkıntılara karşın Türkiye Cumhuriyeti'nin bu suçla mücadelede Göç İdaresi Başkanlığı önderliğinde uluslararası standartları yakalamak için büyük bir mücadele içinde olduğu anlaşılmaktadır.