Sosyal yardımlaşma ve dayanışma vakıflarından yardım alanların işgücüne katılımlarının ölçülmesi: Gebze örneği

Yoksulluk tarihsel süreç içerisinde her dönemde karşılaşılan bir olgudur. Özellikle 1980 sonrası liberalleşme ve küreselleşmenin ivme kazanması ile birlikte daha fazla gündeme gelmeye başlamıştır. Bu kapsamda devletler yoksullukla mücadele etmek amacıyla birçok kurum ve kuruluşu hayata geçirmiştir. Ülkemizde yoksul kesime yardım sağlayan kuruluşların başında Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları gelmektedir. Bu vakıflar aracılığıyla yoksul kesime farklı kalemlerde birçok yardım yapılmaktadır. Yapılan bu yardımların kişileri çalışmaktan uzaklaştırdığı ve tembelleştirdiği, onları yardımlara bağımlı hale getirdiği tartışılsa da önemli bir ihtiyacı karşıladığı göz ardı edilemez.Bu çalışmanın amacı Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları'ndan yardım alan kişilerin işgücü piyasasına katılım durumlarının ne düzeyde gerçekleştiğini tespit etmektir. Yardım alan kişilerin çalışma durumlarının tespiti ve iş arama durumları çalışmanın konusunu oluşturmaktadır. Bu çalışmada nitel araştırma yaklaşımı kullanılmıştır. Çalışmanın birinci bölümünde yoksulluk ve sosyal yardım kavramları ele alınmıştır. İkinci bölümde Türkiye'deki sosyal yardım uygulamalarına değinilmiştir. Üçüncü ve son bölümde ise Gebze Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı'ndan yardım alanlar arasından tesadüfî örneklem yöntemiyle seçilen kişilere işgücüne katılım anketi uygulanmış ve anket sonunda elde edilen veriler değerlendirilmiştir.Araştırma sonunda Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı'ndan yardım alan kişilerin yardım almakla birlikte işgücü piyasasında iş aramaya ve çalışmaya devam ettikleri, kayıtdışı enformel sektör işlerinde çalıştıkları, büyük bir kesiminin nitelik gerektirmeyen mesleklerde çalıştıkları ve İşkur'un yardım alan kişilerin iş sahibi olması konusunda yetersiz kaldığı tespit edilmiştir.