Social structural position and vocabularies of mobilization: Framing urban activism in İstanbul

Son yıllarda diğer pek çok ülke gibi Türkiye'de de "kent hakkı" kavramı yoğunlukla tartışılmaya başladı. Bu çalışma, kentin fiziksel ve kültürel dönüşümüne karşı oluşan muhalefetin dinamiklerini anlamak amacıyla, katılımcı gözlem ve derinlemesine görüşme yöntemleriyle toplanmış verilere dayanarak, İstanbul'daki kentsel mobilizasyonu incelemektedir. Çalışmanın bulguları iki ana parçadan oluşmaktadır: İlk olarak, Türkiye'deki kentsel politikalar ve kentsel toplumsal hareketler konularında gelişmekte olan literatürün izinden giderek, İstanbul'da kentsel muhalefetin yükseldiği iki farklı coğrafya karşılaştırılmaktadır: (i) kentin görece varlıklı bölgelerindeki kamusal alanların piyasalaştırılmasına karşı çıkan anti-metalaşma mücadeleleri, (ii) ve kentin enformel mahallelerinde devlet desteğiyle yürüyen kentsel dönüşüm projelerine karşı süregelen kolektif hareketler. Bu coğrafi çeşitlilik, toplumsal hareket örgütlenmelerinde, İstanbul'un farklı orta sınıf kesimlerinin ekonomik ve kültürel sermayelerine dayalı çıkarlarını koruma çabası gösterdikleri, sınıf temelli bir farklılaşmayı beraberinde getirmektedir. İkinci olarak, Pierre Bourdieu'nun alan teorisini toplumsal hareketler literatürüne entegre ederek, bu farklı coğrafyalarda ortaya çıkan ve burada "kent hakkı" ve "ahlaki ekonomi" olarak kavramsallaştırılan iki farklı "kolektif eylem çerçevesi" incelenmektedir.