Spinal anestezi ile sezaryende yüksek oksijen inhalasyonunun maternal ve neonatal lipid peroksidasyonuna, oksidan ve antioksidan sistemlere etkileri

Rejyonal anestezi ile sezaryende maternal desatürasyonu önlemek ve fetal oksijenasyonu optimize etmek için O2 inhalasyonu rutin olarak uygulanır. Yüksek konsantrasyonda O2 inhalasyonu ile fetal oksijenasyonun düzeltilmesi amaçlanırken, aynı zamanda hem anne hem de bebekte serbest radikal aktivite ve lipid peroksidasyonunda artışa sebep olabilmektedir.Rejyonal anestezi ile elektif sezaryende maternal oksijen uygulamasının yarar ve zararını gösteren çok az sayıdaki çalışmalardaki bulgular, rejyonal anestezi altındaki elektif sezaryen girişimlerinde ilave O2 uygulamasının gerekliliğini sorgulamaktadır.Bu çalışmanın amacı, spinal anestezi ile elektif sezaryenda yüksek konsantrasyonda O2 uygulamasının; maternal ve neonatal lipid peroksidasyonu, Total Oksidan Sistem (TOS) ve Total Antioksidan Status (TAS) üzerine etkilerini, maternal ve neonatal oksijenasyonu nasıl etkilediğini araştırmaktır.Çalışmamız, Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Etik Kurul onayı ve Akdeniz Üniversitesi Bilimsel Araştırma Projeleri biriminin desteği ile Aralık 2009 ? Ekim 2012 tarihleri arasında Kadın Hastalıkları ve Doğum Kliniği tarafından sezaryen planlanan ve spinal anestezi uygulanan 50 olgu üzerinde gerçekleştirildi.Premedikasyon uygulanmayan olgular, operasyon masasına alındıktan sonra rutin monitorizasyonu takiben iki eşit gruba ayrıldılar. Grup I (O2)'de yer alan olgulara operasyon masasına yatırılmasından itibaren nasal kanül aracılığı ile (6 Lt/dk) yüksek konsantrasyonda oksijen inhalasyonu (FiO2 %40-50) uygulandı. Grup II (K)'de yer alan kontrol grubundaki olgulara ise oksijen inhalasyonu uygulanmayıp sadece oda havası (FiO2 %21) inhalasyonu uygulandı.Bütün olgulara standart spinal anestezi tekniği kullanılarak 8-12 mg bupivakain solusyonu intratekal alana uygulandı. Her iki grupta da; bebek çıktıktan sonra ilk solunumunu gerçekleştirmeden göbek kordonuna çift klemp konularak göbek kordonu kesildi ve göbek kordonundan lipid peroksidasyon ürünü 8-isoprostanın değerlendirilmesi, oksidatif stres göstergeleri TOS (Total Oksidan Status), TAS (Total Antioksidan Status) ve OSI (Oksidasyon Stres Indeksi)'nın değerlendirilmesi için venöz kan örneği alındı. Ayrıca eş zamanlı olarak kan gazları analizi için umbilikal venden kan örneği alındı. Plasenta çıktıktan sonra oksitosin infüzyonunu takiben 5 dk sonra anneden de hem maternal kan gazları analizi için hem de maternal lipid peroksidasyonu ve oksidatif stres göstergeleri 8-isoprostan, TOS, TAS ve OSI değerlendirmeleri için kan örnekleri alındı. Alınan kan örnekleri, 4400 devirde 4 dk süre ile santrifüj edilerek elde edilen serum daha sonra 8-isoprostan, TOS, TAS çalışılmak üzere -70°C'de dondurularak saklandı.Olgulara ait demografik veriler benzer olup, hem anne hem de umblikal korda ait lipid peroksidasyonu (8-isoprostan) ve oksidatif stres göstergelerinin (TOS, TAS, OSI) karşılaştırılmasında yüksek O2 inhalasyonu uygulanan grupta yüksek değerler elde edilmesine rağmen gruplar arasında gözlenen farklılık istatistiksel olarak anlamlı bulunmadı.Maternal ve yenidoğan 8-isoprostan ve TOS değerleri arasında korelasyon bulunamamasına rağmen TAS değerleri arasında pozitif bir korelasyon vardı.Her iki grupta umblikal kord kan gazları analizinde; SaO2 ve PaO2 değerlerinde gruplar arasında anlamlı farklılık bulunamadı. PaCO2 değerleri yüksek oksijen inhalasyonu uygulanan grupta kontrol grubuna göre anlamlı olarak yüksek bulunurken, pH değeri daha düşük bulunmuştur.Sonuç olarak, spinal anestezi altında sezaryen uygulanan termdeki gebelerde fetal ve maternal oksijenasyonu iyileştirmek için yüksek O2 inhalasyonu uygulamasının lipid peroksidasyonu ve oksidatif streste bir artışa neden olmadığı görüşündeyiz. Ancak, preterm ve acil olgularda ve farklı anestezi yöntemlerindeki sonuçların değerlendirileceği ileri araştırmalara ihtiyaç olduğu kanısındayız.