Yumuşak zeminlerde kazı kaynaklı deformasyonları tahmin etmek için istatistiksel değerlendirme ve basitleştirilmiş yaklaşım

Bu tez çalışması yumuşak zeminlerde inşa edilen destekli diyafram duvarların deformasyonlarını ve kazı arkası oturmalarının tahmin edilmesi ile ilgilidir. Bu amaçla, deformasyon tahminleri için, küçük şekil değiştirme seviyelerinde zeminlerin rijitliğini dikkate alan bir sonlu eleman modeli kullanılmıştır. Bu model ile çok sayıda jenerik vaka analiz edilmiştir, vakaların ve kullanılan parametrelerin doğruluğu dünya üzerinde inşa edilmiş çok sayıda vaka ile doğrulanmıştır. Bu çalışmada kullanılan parametreler literatürdeki çalışmalar da dikkate alınarak; i) zeminin mukavemeti, zeminin rijitliği, zemin birim hacim ağırlığı, ii) yumuşak zemin tabakasının kalınlığı, kazı derinliği, kazı genişliği ve iii) destek sisteminin rijitliği olarak seçilmiştir. Literatür çalışmalarından farklı olarak, küçük deformasyon seviyesinde zeminin rijitliğini temsil eden parametreler deneysel yaklaşımlar kullanılarak hesaplanmıştır. İstatistiksel çalışmalarda, çoklu regresyon analizleri kullanılarak, bahsedilen parametrelere dayalı olarak zemin oturmalarını ve duvar sehimlerini tahmin eden kapalı form bir çözüm önerilmiştir. Modelin hata düzeyini araştırmak için, elde edilen regresyon denkleminin hata miktarına ek olarak, parametreler ve aralıkları için hatalar belirlenmiş, ayrıca her bir parametrenin deformasyonlar üzerindeki önemi araştırılmıştır. Çalışmalarda, destekleme sisteminin davranışını etkileyen en önemli parametrenin kazı derinliği olduğu görülmüştür. Modelin doğruluğunu göstermek için, istatistiksel yaklaşımlardan elde edilen sonuçlar gerçek durumlarla karşılaştırılmıştır. Çalışma sonucunda, önerilen denklemlerin duvar deformasyonlarını ve oturmaları kabul edilebilir bir aralıkta tahmin edebildiği görülmektedir.