Strateji-taktik ekseninde yer oluşturma ve kentsel küratörlük: Darağaç kolektifinin kültürel-mekânsal üretim pratikleri

Kentlerde yaşanan değişim ve dönüşüm süreçleri, kentsel mekânın dinamizmini oluşturmaktadır. Bu dinamizm, farklı dönemlerde meydana gelen sosyal, ekonomik, kültürel ve politik etkenlere bağlıdır. Dolayısıyla kent, çoklu katmanlı yapısı ile sürekli olarak değişime uğrayan organik bir oluşumdur. Bu organik yapının dönüşümü, kentsel mekânın yeniden üretilmesi ile meydana gelmektedir. Kentsel mekânın incelenerek yeniden üretimini kapsayan yer oluşturma (placemaking) sürecinde ise, stratejik ve taktiksel eylemler dinamik bir role sahiptir. Strateji, kentten bina ölçeğine mekân üretim sürecinin farklı aktörlerinin ve yerel yönetimlerin dâhil olduğu üstyapıların ve baskın ideolojilerin planladığı ve yürüttüğü kapsamlı süreç olarak ele alınmakta; taktik ise bu stratejilere karşı kentlinin daha etkin olduğu küçük çaplı uygulamalar olarak karşımıza çıkmaktadır. Taktiksel eylemler ile kentli, dönüşüm sürecinde yer alan bir aktör ve aynı zamanda kenti analiz edebilen bir okuyucu haline gelmektedir. Kentlinin bu dönüşüm sürecinde aktif bir rol almasını sağlayan taktiksel eylemlerin başında, kentsel küratörlük eylemleri gelmektedir. Kentsel küratörlük, kamusal sanatın bir araç olarak kullanıldığı eylemleri kapsamaktadır. Bu çerçevede, bu çalışmanın amacı strateji ve taktik kavramları üzerinden yer oluşturma ve kentsel küratörlük kavramlarını ortaya çıkarmaktadır. Tez kapsamında, Darağaç Kolektifi'nin Umurbey Mahallesi olarak bilinen İzmir Darağaç Bölgesi'ndeki kamusal sanat eylemleri ele alınmıştır. Bölgenin gündelik hayatındaki, sosyal, kültürel ve politik açıdan yaşanan değişimler incelenmiş; taktiksel ve stratejik eylemlerin mekân üretimindeki etkisi ele tartışılmıştır.