Stres üriner inkontinanslı kadınlarda telerehabilitasyonun etkinliği araştırılması

Materyal Method : Dahil edilme kriterlerine uygun olarak, toplamda 57 SUI (Stres Üriner İnkontinans) tanılı katılımcı, Online Telerehabilitasyon Grubu (OTG)(n=28) ve Video Telerehabilitasyon Grubu (VTG) (n=29) olmak üzere iki gruba ayrıldı. Katılımcıların demografik bilgileri kaydedildi. İnkontinans şiddeti, Incontinence Severity Index (ISI) kullanılarak değerlendirildi. Pelvik taban kas kuvveti, uzman doktor tarafından digital palpasyon ile Modifiye Oxford Skalası (MOS) kullanılarak ölçüldü. İnkontinansa bağlı yaşam kalitesi ve sosyal aktivite düzeyi, IncontinencexImpact Questionnaire (IIQ-7) ve UrogenitalxDistress Inventory (UDI-6), IncontinencexQuality of Life (I-QOL) questionnaire kullanılarak değerlendirildi. Genel yaşam kalitesi ise Euro Quality of Life scale (EQ-5D-3L) ile ölçüldü. Cinsel yaşam disfonksiyonu ise Coital Incontinence Questionnaire (CIQ) kullanılarak değerlendirildi. 6 hafta boyunca, her iki gruba da telerehabilitasyon (TR) yöntemiyle haftada 2 gün pelvik taban kas kuvvetlendirme programı ve mesane eğitimi uygulandı. OTG grubuna bu program zoom üzerinden takip edilirken, VTG grubuna ise video gönderilerek fizyoterapist eşliğinde uygulandı. 6 hafta sonunda, tüm katılımcıların pelvik taban kas kuvveti, yaşam kalitesi, sosyal aktivite düzeyi ve cinsel yaşam disfonksiyonu değerlendirmeleri tekrar yapıldı. Bulgular: Grupların başlangıç klinik özellikleri benzerdi (p >,05). OTG grubunda, TR öncesi ve sonrası ISI (p =,001) skoru, IIQ-7 (p =,001) skorları, UDİ-6 (p =,001), MOS (p=,001) skoru, I-QOL (p =,001) skoru, EQ-5D-3L alt kategorilerinden VAS (p =,004) değerinin TR sonrası değişimi istatistiksel olarak anlamlıydı. VTG grubunda TR öncesi ve sonrası ISI (p =,001) skorları, IIQ-7 (p =,001) skorları, UDİ-6 (p =,001), MOS (p=,001) skoru, I-QOL (p =,001) skorunun TR sonrası değişimi istatistiksel olarak anlamlıydı. EQ-5D-3L'in anksiyete/depresyon alt kategorisi (p =,001) her iki grup içinde TR öncesi skordan daha yüksek çıktı. OTG grubunda TR öncesi ve sonrası CIQ (p =,180) skoruna bakıldığında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmadı. VTG grubunda TR öncesi ve sonrası CIQ (p = 0,124) skoruna bakıldığında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmadı. Gruplar arası TR öncesi-sonrası değişim analizinde, ISI (p = 0,397), UDİ-6 (p = 0,225), MOS (p = 0,110), I-QOL (p = 0,436), CIQ (p = 0,115), EQ-5D-3L alt kategorilerinden hareket (p = 0,326), özbakım (p = 1,000), olağan aktiviteler (p = 0,971), ağrı/rahatsızlık (p = 0,465), anksiyete/depresyon (p = 0,165) değerlerinde gruplar arasındaiistatistiksel olarak anlamlı biriifark gözlemlenmedi. Gruplar arası TR öncesi-sonrası değişim analizinde IIQ-7 (p = 0,039) skorunda, OTG grubunun lehine istatistiksel olarak anlamlı bir fark tespit edildi. Sonuç: Sonuç olarak, çalışmamızda her iki grupta da TR sonrası istatistiksel olarak anlamlı farklar bulunmuştur. Ancak, OTG ve VTG grupları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamıştır. TR tabanlı pelvik taban kas egzersizlerinin (PFMT) kısa vadeli etkileri konusunda zengin kanıtlar sunmaktayız. TR merkezli PFMT'nin, hava koşulları veya sağlık koşulları nedeniyle ev dışında rehabilitasyona katılamayan SUİ tanılı kadınlar için faydalı olduğunu gösteriyoruz. Anahtar kelimeler: Telerehabiltasyon, pelvik taban, stres üriner inkontinans, egzersiz