İngilizce öğretmenlerinin iyi oluşları ve mesleki özerklikleri üzerine çalışma

Bu çalışma, İngilizce öğretmenlerinin iyi oluş (well-being) düzeyleri ile mesleki özerklik (professional autonomy) algıları arasındaki ilişkiyi incelemeyi amaçlamaktadır. Öğretmenlerin hem kişisel hem de mesleki yaşamlarında karşılaştıkları zorluklar, onların ruhsal ve fiziksel sağlıklarını etkileyebilmekte ve bu durum öğretim süreçlerine doğrudan yansımaktadır. Özellikle İngilizce öğretmenlerinin, küresel dil eğitiminin getirdiği çok yönlü görevleri yerine getirirken yüksek düzeyde motivasyon, esneklik ve özerklik hissetmeleri, mesleki başarıları açısından kritik öneme sahiptir. Bu bağlamda, çalışmada ELT (English Language Teaching) öğretmenlerinin iyi oluş durumları ile mesleki özerklik düzeyleri arasındaki ilişkinin belirlenmesi hedeflenmiştir. Araştırma, nicel yöntemle ve ilişkisel tarama modeli çerçevesinde yürütülmüştür. Veriler, Kayseri ilinde görev yapan 143 İngilizce öğretmeninden, Öğretmen İyi Oluş Ölçeği (TWBS) ve Öğretmen Mesleki Özerklik Ölçeği (TPAS) kullanılarak toplanmıştır. Bulgular, öğretmenlerin genel olarak yüksek düzeyde iyi oluş ve mesleki özerklik algısına sahip olduklarını göstermektedir. Fakat, iyi oluş düzeyleri ile mesleki özerklik düzeyleri arasında anlamlı ve pozitif yönde bir ilişki saptanmamıştır. Demografik değişkenler açısından bakıldığında; yaş, kıdem ve mezuniyet düzeyi gibi bazı değişkenlerin anlamlı farklılıklar yarattığı; cinsiyet, öğretim kademesi ve okul türü değişkenlerinin ise anlamlı fark yaratmadığı belirlenmiştir. Elde edilen bulgular, öğretmenlerin mesleki özerkliklerinin, onların psikolojik iyi oluş düzeylerini olumlu yönde etkilediğini ortaya koymaktadır. Bu doğrultuda, öğretmenlerin mesleki gelişimlerine destek verilmesi, karar alma süreçlerine daha fazla dahil edilmeleri ve çalışma koşullarının iyileştirilmesi, eğitimde kaliteyi artırmak adına önemli stratejiler olarak önerilmektedir.