Sarah Orne Jewett, Sherwood Anderson ve Eudora Welty'nin seçilmiş kısa öykülerinde endüstriyel anlamda değişen dünyada anne arketipi incelemesi

Carl Gustav Jung'un teorisine göre, kolektif bilinçdışı bireysel deneyimlere dayanmaz, ancak her insanın deneyimi yan yana depolanır ve her insan genetik olarak edindiği gibi gerektiğinde bireyler tarafından da geri çağrılır. İnsanlar kültürlerinden bağımsız olarak aynı ahlak, etik ve adalet duygusunu paylaşırlar. Bilinçdışı, paylaşılan değerlerle ilgili en eski şekilleri, sembolleri ve imgeleri içerir. Kolektif bilinçdışını anlamak için insan imgelerini ve sembollerini kullanır ve bunlar rüyalarda, sanatta ve edebiyatta ortaya çıkabilen arketipler olarak adlandırılır. Bu başlangıç izlerinden biri, Carl Gustav Jung'un kolektif bilinçdışı teorisini takiben Erich Neumann tarafından önerilen ve geliştirilen Büyük Anne arketipidir. İnsan zihni, dünyanın hayat veren nitelikleri ile kadın bedeni arasında bir paralellik kurarak her ikisine de kutsallık atfetmiştir. Dahası, bu kutsal kadın figürü, bir kadının hayatındaki aşamalara katkıda bulunan farklı yüzlere sahiptir. Bu çalışma, kronolojik olarak birbirini takip eden üç yazarın, Sarah Orne Jewett, Sherwood Anderson ve Eudora Welty'nin seçilmiş öykülerini, sanayileşme ve kentleşmenin etkisiyle değişen toplum/düzen ve bu değişimin anne arketipi üzerinden nasıl yansıtıldığı açısından incelemeyi amaçlamaktadır. Bu üç yazarın öykülerinde anne arketipi iki boyutta incelenecektir: Doğa Ana ve Büyük Anne'nin insan temsilcileri olarak. Dolayısıyla, farklı kuşaklardan kadın karakterler ve onların arketiple olan bağlantıları bu dönüşümü aydınlatmaya yardımcı olacaktır. Anahtar Kelimeler: Kolektif Bilinçdışı, Anne Arketipi, Büyük Ana, Ana Tanrıça, Sanayileşme, Kentleşme