Kabin memurlarının iş yaşam çatışması düzeylerinin örgütsel bağlılık ve tükenmişlik etkisi üzerine bir araştırma

Havacılık endüstrisi giderek daha rekabetçi hale gelmiş ve bu da kabin ve kokpit ekibi üyeleri aleyhine daha fazla iş taleplerine yol açmıştır. Bu araştırma çalışması, havayolu endüstrisindeki uçuş görevlileri arasındaki iş-yaşam çatışması, tükenmişlik ve örgütsel bağlılık ilişkisini incelemeyi amaçlamaktadır. Uçuş görevlileri, düzensiz ve uzun çalışma saatleri nedeniyle farklı iş talepleri ve zorluklarla karşı karşıya kalmaktadır ve özellikle ailelerinden ve evlerinden uzakta olmak durumundadırlar. İş-yaşam çatışmasının onların refahlarına ve kuruluşlarına olan etkisini anlamak, hem bireysel hem de örgütsel başarı için son derece önemlidir. Nicel veriler, uçuş görevlileri arasında bir anket yoluyla toplanır ve toplanan veriler SPSS kullanılarak testlerden ve analizlerden geçirilir. Bu çalışmanın temel amacı, iş-yaşam çatışması, tükenmişlik ve örgütsel bağlılık arasındaki ilişkiye daha derin bir bakış açısı kazanmaktır. Sonuçlar, uçuş görevlileri arasında iş-yaşam çatışması ile tükenmişlik arasında anlamlı bir negatif ilişki olduğunu göstermektedir. Daha düşük iş-yaşam çatışmasına sahip bireyler, tükenmişlik düzeylerinin daha düşük olduğunu bildirerek, talepkar çalışma programlarının olumsuz sonuçlarını hafifletmede iş-yaşam dengesinin koruyucu rolünü göstermektedir. Bunun yanı sıra, iş-yaşam çatışması ile örgütsel bağlılık arasında olumsuz bir ilişki tespit edilmiştir, bu da daha düşük işyaşam çatışmasına sahip olan uçuş görevlilerinin havayollarına daha yüksek bir bağlılık düzeyi gösterdiklerini işaret etmektedir. Bu çalışmanın bulguları, iş-yaşam çatışmasının havayolları ve uçuş görevlileri için önemli sonuçları olduğunu göstermektedir. Havayolları, uçuş görevlilerinin iş ve özel yaşamları arasında daha sağlıklı bir denge sağlamalarını desteklemek için politikalar ve değişiklikler uygulayabilir. İş-yaşam dengesinin iyileştirilmesi, uçuş görevlileri arasında tükenmişliği azaltabilir, örgütsel bağlılığı artırabilir, iş tatminini yükseltebilir, performansı iyileştirebilir ve devir oranlarını azaltabilir. Sonuç olarak, bu çalışma, uçuş görevlilerinin refahı ve bağlılığında iş-yaşam çatışmasının kritik rolünü vurgulayarak mevcut literatüre katkıda bulunmaktadır. Havayollarının iş-yaşam çatışması girişimlerine öncelik vermesi ve uçuş görevlilerinin karşılaştığı zorluklara yönelik özel stratejiler geliştirmesi gerektiği vurgulanmaktadır. Gelecekteki araştırmalar, iş-yaşam çatışmasını etkileyen faktörleri daha da keşfetmeli ve havayolu endüstrisinde iş-yaşam dengesini destekleyen müdahaleleri araştırmalıdır. Anahtar Kelimeler: İş – Aile Çatışması, Örgütsel Bağlılık, Tükenmişlik.