Birleşmiş Milletlerin Filistin İsrail sorunlarına dair barış girişimleri üzerine bir çalışma

Birleşmiş Milletler'in tarihsel arka planı ve amacı göz önüne alındığında Filistin-İsrail ihtilafının çözümü için adımlar atması tarihi görevlerinden bir tanesidir. Nitekim bu yönde birçok kara ve diplomatik girişimler ile atılım göstermiş olsa dahi, Birleşmiş Miletlerin ana odağı İsrail'in bölgedeki güvenliğinin sağlanmasına yönelik olmuştur. Dolayısıyla Birleşmiş Milletler Filistin-İsrail çatışmalarına hatta yeni sorunların ortaya çıkmasına bu bağlamda göz yummuştur İsrail ise, kendisine bahşedilen imtiyazlı yapıyı kendi lehine çevirmeyi ve Filistin bölgesindeki işgal alanlarını genişletmeyi bilmiştir. Filistin'deki karmaşık düzen daha karmaşık hale geldi ve Filistin'in çoğu İsrail hegemonyası altına girmeye başladı. Ardından Filistin'de etkisiz bir Birleşmiş Milletler ortaya çıktı ve İsrail'in hakim konumunun gerisinde kaldı. Bu durum aynı zamanda Birleşmiş Milletler'in Filistin topraklarında İsrail'e karşı pasif kalmasına neden olmuştur. Böylece İsrail Birleşmiş Milletler'in barış süreci için aldığı kararlar ve diplomatik çabalar gibi pekçok girişimine uymayarak barış sürecinin uzun soluklu olmasına öncülük etmiştir. Nitekim, İsrail bu girişimlerin başarısız olmasını sağlamada elinden gelenin en iyisini yapmıştı. Herhalde, bu olmamakla birlikte, İsrail, Filistin-İsrail meselelerinin çözümü için barış sürecini tıkayan ana sebeplerden biriydi. Bu noktada tez, Birleşmiş Milletler'in Filistin İsrail sorunları gölgesinde ana yapısını araştıracaktır. Bu kapsamda barış için özel kararlar olan 194(II), 242, 338 ve 478 sayılı Birleşmiş Milletler kararları ve diplomatik çabalar incelenecek ve başarısızlığının arka planı ortaya çıkarılacaktır.