Su ortamında bulunan diklofenak bileşiğinin adsorpsiyon, koagülasyon ve birleşik koagülasyon prosesleri ile gideriminin araştırılması

Bu çalışmada içme suyu kaynaklarında görülen ve genellikle mikrokirletici olarak ilaç endüstrisinde ilaç etken maddesi üretilen Diklofenak bileşeğinin laboratuvar ölçekli olarak adsorpsiyon, koagülasyon ve birleştirilmiş koagülasyon prosesleri ile giderim potansiyeli araştırılmıştır. Deneysel çalışmalarda kullanılan su örnekleri Ulutan Baraj suyu ve Ulutan içme suyu arıtma tesisi çıkışından alınmıştır. Deneysel çalışmalarda adsorpsiyon proseslerinde adsorbent olarak tek duvarlı karbon nanotüp (SWNT), çok duvarlı karbon nanotüp (MWNT) ve toz aktif karbon (PAC) kullanılmıştır. Koagülasyon deneylerinde ise konvansiyonel koagulant olarak Alum kullanılmıştır. Bu çalışmada öncellikle deneysel olarak pH ve iyonik gücün diklofenak adsoprlama kapasitesi üzerindeki etkileri incelenmiştir. Özellikle en yüksek diklofenak adsorplama kapasitesi asidik pH değerlerinde görülmüştür.İyonik gücün etkisinin tespiti farklı konsantrasyonlarda (0.2, 0.4, 0.6, 0.8 ve 1 mol/L) NaCl kullanıldı. Yapılan çalışmalarda İyonik güç olarak 0.6 M üzerindeki konsantrasyonlarda diklofenak adsorplama kapasitesinin arttığı tespit edilmiştir. Yapılan adsorpsiyon deneylerinde elde edilen verilere göre meydana gelen adsorpsiyon mekanizmasının Freundlich izotermi (R2= 0.99) ile tasvir edildiği ortaya konulmuştur. Bununla beraber Ulutan Baraj suyu ve Ulutan içme suyu arıtma tesisi çıkış suyundan alınan su örneklerinin konvansiyonel (Alum) ile koagülasyonu neticesinde diklofenak gideriminin sırası ile %34.27 ve %12.3 gibi oldukça düşük olduğu tespit edilmiştir. Diğer yandan karbon nano tüpler (SWNT, MWNT) ve Alum ile birlikte gerçekleştirlen birleşik koagülasyon proseslerinde diklofenak gideriminin %90'ların üzerinde yüksek seviyelerde meydana geldiği belirlenmiştir.