Subklinik hipotiroidi hastalarında tiroid hormon replasmanı tedavisi öncesi ve sonrası solunum fonksiyon testlerinin değerlendirilmesi

Solunum sistemi ve tiroid bezi arasmda 9ok yonlO baglant1lar vard1r. Anatomik olarak tiroid bezi trakea ile 9ok yakm ili§kilidir, her iki organm fonksiyonlan hOcresel oksidatif metabolizmaya dayanir, tiroid hormonlan akcigerlerin geli§iminde rol allr (6-10). Gerek hipotiroidi, gerekse hipertiroidi de solunum sisteminde baz1 degi§ikliklerin oldugu bilinmektedir (6, 11-20). Hipertiroidi de oksijen toketimi, C02 Oretimi, ventilasyon ve solunum say1s1 artarken, vital kapasite, CO difOzyon kapasitesi, soiunum kasiannm guco azalmaktadir (6, 17-20). Hipotiroidi de dispne sik gorulen bir yakmmad1r (3,4, 11, 12,22,23). Azalm1§ maksimal solunum kapasitesi ile difOzyon kapasitesi ve karbondioksite azalm1§ solunum cevab1 gozlenebilir (24). Subklinik hipotiroidi de solunum sistemindeki degi§iklikler tam olarak bilinmemektedir( 1,4, 12). <;all§mada ama9, subklinik hipotiroidi tanis1 konulan hastalarda tiroid hormon replasman tedavisi oncesi ve sonras1 solunum sistemi Ozerine olan degi§ikliklerin ara§tin lmas1d 1r. $ubat 2003-Haziran 2004 tarihleri arasmda Celal Bayar Oniversitesi Tip FakOltesi i9 hastal1klan Anabilim Dali Endokrinoloji ve Metabolizma Hastal1klan Bilim Dall poliklinigine muracat eden ve subklinik hipotiroidi tanis1 ile 9all§maya alman toplam 38 ( 1 'i erkek, 37'si kadm) hastanm tiroid hormon replasman tedavisi oncesi solunum fonksiyon testleri yap1ld1. Daha sonra her hastadan arter kan gazlan igin numune almarak bron§ provakasyon (37 hasta) ve reversibilite (1 hasta) testleri yap1ld1. Tedavi protokolu olarak subklinik hipotiroidili hastalara uygun dozda levotiron tb (sabahlan ag olarak) ba§land1 ve ortalama 6-8 hafta sonra tiroid fonksiyon testlerine bak1ld1. Otiroidi saglanan hastalann solunum fonksiyon testleri ve arter kan gazlan analizleri tekrarland1. Sonu9 olarak, tedavi sonrasmda tedavi oncesine gore solunum fonksiyon testlerinde istatistiksel olarak anlamh fark bulunmad1 [FEV1 (p=0.36), FVC (p=0.084), FEV1/FVC (p=0.53)] ( Tabla 15). Arter kan gazlan analizlerinde p02 (p=0.64) ve pC02 (p=0.84) degerlerinde istatistiksel bir fark bulunmazken tedavi sonras1 02 satorasyonunda tedavi oncesine gore normal sm1rlar i9inde ancak istatistiksel olarak anlamll bir art1§ saptand1 (p<0.011) (Tabla 13).