Bir hükümet stratejisi olarak ikame: Brezilya ve Hindistan'da sosyal yardım ve radikal kırsal hareketler

Bu çalışma, Brezilya ve Hindistan hükümetlerinin radikal toplumsal hareketlere yönelik demobilizasyon hedefli stratejilerini, ve bu stratejilerin işe yararlılığını inceliyor. Daha özelde, sosyal yardım programları ile radikal hareketlerin önderliğindeki kırsal mobilizasyon arasındaki ilişkiyi toprak meselesi bağlamında araştırıyor. Çalışmada, hükümetlerin toplumsal hareketler tarafından doğrudan talep edilmeyen belli politikaları kullanarak, bu hareketlerin tabanlarını içermek ve sindirmek gayesiyle, "ikame" isimli yeni bir strateji geliştirdiğini iddia ediyor. İkame stratejisi tabandaki şikayetleri giderirken aynı zamanda hareketler ile taban arasındaki mesafeyi açmayı hedefliyor. Yarı-deneysel bir araştırma tasarımıyla ve bu kapsamda yaratılan iki yeni veritabanı üzerinden elde edilen istatistiksel bulgulara göre, ikame stratejisi Brezilya'daki kırsal mobilizasyonun tasfiyesine yol açarken, Hindistan'da tam tersi yönde bir etkiye sebep oldu. İki vakıa arasındaki farkı yorumlamak için gerçekleştirilen niteliksel araştırma ise, Hindistan'daki toplumsal hareketin Brezilya'daki hareketten farklı olarak yardım programına karşı talepkar bir şekilde yaklaştığını; böylece hükümetin ikame olarak uygulamaya koyduğu sosyal yardım programını, mobilizasyonun sonucunda elde edilmiş bir kazanıma dönüştürdüğünü; ve bu şekilde yeni mobilizasyon avantajları elde edebildiğini gösteriyor. Genel olarak çalışma, dünyanın en büyük iki demokrasisindeki toplumsal hareketler ve hükümet politikaları arasındaki karmaşık ilişkiye ışık tutuyor.