Süheyl ü Nevbahar'ın yönelim metaforları ve metonimi açısından incelenmesi

İnsanların zihinlerinde tecrübeleriyle kavramsallaştırdığı ve "bir şeyin bir başka şeyin göstereni olması" şeklinde tanımlanabilecek olan metaforların, alıcı tarafından anlaşılırsa ifadelere anlam zenginliği kazandırdığı aşikârdır. Bu çalışmada mekân değişimlerinin, iktidar ögelerinin ve sembolik ifadelerin fazlaca olduğu 14. yüzyıl Eski Anadolu Türkçesi döneminin ilk beşerî aşk konulu mesnevîsi olma özelliğini de taşıyan Süheyl ü Nevbahar, Lakoff ve Johnson'un yöntemi kullanılarak yönelim metaforları ve metonimi açısından incelenmiştir. Çalışmanın ilk kısmında eserin yazarı olan Hoca Mesud'un hayatı hakkında bilgiler verilmiş, ardından söz konusu eser hakkında detaylı bilgiler aktarılmış ve Hoca Mesud'un Süheyl ü Nevbahar'dan sonra yazdığı Ferhengnâme-i Sa'dî Tercümesi'nden de kısaca bahsedilmiştir. Çalışmanın ikinci kısmında metafor kavramı hakkında teorik bilgiler verilmiş. Daha sonra Lakoff ve Johnson'un sınıflandırmasına göre metaforun türleri örnekler verilerek detaylıca açıklanmıştır. Çalışmanın son kısmında ise Süheyl ü Nevbahar eserinde tespit edilen yönelim metaforları ve metonimiler kendi içinde de başlıklara ayrılmıştır. Başlıklara ayrıldıktan sonra her başlığın sonunda o başlığı oluşturan veriler hakkında açıklamalar, yorumlamalar yapılmış ayrıca sayısal veriler de elde edilmiştir. Bu sayısal verilerle grafikler oluşturulmuş ve elde edilen sayısal verilerin daha somut bir şekilde görülmesi sağlanarak çalışma sonuç bölümüyle tamamlanmıştır.