Süleyman Hasbî'nin "Umdetü's-Sâlihin fi Tercemeti Gunyeti't Tâlibin" adlı eserinin son bölümü (Metin-inceleme)

Klâsik Türk Edebiyatı geleneği içerisinde 19 yy'da yapılan çeviri eserler vesilesiyle edebiyatımıza binlerce eser kazandırılmıştır. Bu noktada Yıldız Sarayı Kütüphanesi ayrı bir öneme sahiptir. II. Abdülhamid'in teşvikiyle edebiyatımıza kazandırılan bu eserlerin çoğu Geylanî, Gazzalî gibi ilmi, dini ve tasavvufi konuları en derinden işleyen ve onlarca esere sahip fikir büyüklerine aittir. Çalışmamızın konusu olan eser de Geylanî'nin "Gunyeti't-Tâlibîn" adlı eserinin Süleyman Hasbî tarafından yapılan tercümesidir. Bu çalışmada 19. yy'da yaşayan ve edebiyatımıza birçok eseri çeviri yoluyla kazandıran Süleyman Hasbî Efendi'nin Umdetü's-Sâlihîn fî Tercemeti Gunyeti't-Tâlibîn adlı eserinin 2. cildinin son bölümünde yer alan "Kitâb-ı Adâbü'l Mürîdîn" adlı kısım incelenmiştir. Eserin bu bölümü 32 varaktan oluşmakta, her sayfada 33 satır yer almaktadır. Mensur olan bu eserde geleneğimizde ayrı bir alan haline gelmiş olan "müridlerin adabı" didaktik bir üslupla işlenmiştir. Bir müridin; hayatının her alanında, karşılaşma ihtimali olası olan her durumda nasıl bir tavır göstermesi gerektiği eserde derinlemesine işlenmiştir. Eserin en temel kaynakları sırasıyla Kur'ân-ı Kerim, hadis ve tasavvuf büyüklerinin sözleri olarak ifade edilebilir. Anahtar Kelimeler: Süleyman Hasbî, Geylanî, Tasavvuf, Müridlerin Adabı, 19. yüzyıl.